ะเจ้า! พวกเจ้าทุกคนเห็นหรือยัง เขาคือตัวอย่างที่ดีที่สุด!”เฉินตงผู้นั่งอยู่บนบัลลังก์หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งซูจีที่ยืนอยู่ในสนามประลองกำหมัดแน่นเฉินชิงเห็นว่าเล็บของเธอจิกเข้าไปในเนื้อจนเลือดไหลออกมา“ฉินเฉา ถ้าหากตอนนี้เจ้ายอมรับทั้งกายและใจว่าจะมาเป็นสุนัขที่อยู่ข้างกายพระเจ้า พระเจ้าก็จะแสดงความเมตตาและไว้ชีวิตเจ้า เจ้าจะว่ายังไงล่ะ?”เฉินตงเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม“ให้ฉันทำกับลุงแกเถอะ!”ฉินเฉาโจมตีคนสองคนจนร่วงลงไปกับพื้น และหลบฝ่าเท้าที่พุ่งเข้ามา จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นมาปัดฝุ่นตามตัว แล้วกล่าวออกมาถึงแม้ว่าเขาพอจะมีแรงอยู่บ้าง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้คนมากมาย เขาที่มีหมัดมีเท้าและมีตัวคนเดียวก็ต้องต่อสู้ด้วยความยากลำบากแต่อย่างไรก็ตาม ผู้ฝึกตนเหล่านี้ก็สะบักสะบอมไปเช่นเดียวกันเมื่อถูกฉินเฉาโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ทั้งจมูกและใบหน้าของพวกเขาก็บวมและมีกระดูกบางส่วนหัก“คนโง่ก็มักจะไม่เคยคิดพัฒนาสมอง”เมื่อเฉินตงได้เห็นว่าฉินเฉากล้าที่จะต่อว่าเขา สีหน้าของเขาก็พลันเย็นชา “พระเจ้าจะไม่ให้โอกาสกับคนโง่ ๆ อย่างเจ้าอีกต่อไป ฆ่าเขาซะอย่าปล่อยให้เขามีชีวิตรอด!”เหล่าผู้ฝึกตนลุกฮือขึ้นมาทันที“ฉินเฉา วันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า!”“ถ้าหากจะตำหนิ ก็ตำหนิที่หัวของเจ้ามันไม่ฉลาดเถอะ!”สีหน้าของผู้ฝึกตนเหล่านี้ล้วนดูโหดร้าย ดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการที่จะฆ่าฉินเฉาให้ตายไปจริง ๆ“ลาขาดล่ะ”เมื่อเห็นฉินเฉาจมเข้าไปใน