โม่เทียนหยาไม่สนใจกฎใด ๆ อีกต่อไป เขาเริ่มใช้วิชากระบี่ลับของเขาซูซานอย่างที่ทุกคนทราบกันดีอยู่แล้วว่าเขาคือปรมาจารย์ใหญ่ขั้นกายทองคำชั้นที่เจ็ด และถ้าหากเขาใช้วิชากระบี่ลับ ระดับของเขาก็จะสามารถก้าวขึ้นไปถึงขั้นกายทองคำชั้นที่แปดได้ในทันทีแต่เมื่ออยู่ในขั้นกายทองคำชั้นที่แปด มันคือการละเมิดต่อกฎของงานประลองหงเหมินอย่างชัดเจนลำแสงสีน˺าเงินขาวพุ่งออกมาจากร่างของโม่เทียนหยาทันทีเหล่าผู้ฝึกตนที่เฝ้ามองต่างพากันตกใจมาก พร้อมทั้งคิดในใจว่าโม่เทียนหยาผู้นี้ได้ทำผิดกฎแล้ว!“นังปีศาจ ข้าจะเอาชีวิตของเจ้า!”โม่เทียนหยายกมือขึ้นชี้จ้าวจิงจิงฉัวะ ฉัวะ!จ้าวจิงจิงยกแขนขึ้นมากันเอาไว้โดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้นแขนขาว ๆข้างขวาของเธอก็เผยอออกมา ทำให้ทุกคนได้เห็นแผลและเลือดด้านในแขนเสื้อที่ฉีกขาดจากปราณกระบี่เป็นปราณกระบี่ที่น่ากลัวมาก!“ครั้งต่อไปมันจะเป็นชีวิตของเจ้า!”โม่เทียนหยากล่าว จากนั้นเขาก็ยกนิ้วขึ้นมาอีกครั้ง“ดัชนีเซียวเหยา!”นิ้วนี้ชี้ไปที่หัวใจของจ้าวจิงจิงแต่ในขณะนั้นเอง ท้องฟ้าที่สดใสก็พลันมืดลงปราณแห่งความตายปริมาณมหาศาลแพร่กระจายไปทั่ว จากนั้นหมอกสีขาวก็โปรยตัวลงมายังยอดเขาแห่งนี้“สุริยุปราคา!”ถานไห่ขมวดคิ้ว พร้อมทั้งเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ที่ถูกกลืนหายไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็นับนิ้วแล้วกล่าวว่า “ไม่ควรจะเป็นวันนี้ ตอนนี้พลังหยางกำลังแกร่งกล้า ทำไมถึงเกิดสุริยุปราคาขึ้นได้! น่าแปลก น่าแปลกเกินไป