มเปล่งแสงเจ็ดสีออกมาแสงนี้แพรวพราวมากจนทำให้ผู้ฝึกตนที่อยู่ด้านล่างต่างพากันจ้องมอง“ฮิ ๆ วิชาสรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่งของพวกเจ้ามันไร้ประโยชน์”เฉินชิงหัวเราะออกมา “ผู้เข้าแข่งขันบนเวทีนี้ ไม่สามารถที่จะมีพื้นฐานการฝึกตนที่เกินกว่าขั้นกายทองคำชั้นที่เจ็ดขึ้นไป แต่ศิษย์น้องของข้า โม่เทียนหยา แค่เพียงคนเดียวก็อยู่ในขั้นกายทองคำชั้นที่เจ็ดแล้ว พวกเจ้าทำแบบนี้ มันจะทำให้พวกเจ้าพบกับจุดจบเท่านั้น”“พื้นฐานการฝึกตนไม่ใช่ทุกอย่างสักหน่อย”จ้าวจิงจิงชกกำปั้นเข้าหากัน จนส่งเสียงอันหนักแน่นดังออกมา“เข้ามาเลย อย่าทำให้ฉันต้องรอนาน”จ้าวจิงจิงกล่าว พร้อมกับกระดิกนิ้วให้เฉินชิงและคนอื่น ๆ“ข้าว่าเจ้าคงจะเหนื่อยในการมีชีวิตอยู่!”ฮ่าวเทียนทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาสะบัดมือ จากนั้นกระบี่เล่มยาวก็ปรากฏออกมาทันที “กระบี่ราวกับสายรุ้ง เงาของดาวตกอันแกร่งกล้า!วิชากระบี่สายรุ้ง!”เขาขยับมือวาดอักขระ จากนั้นกระบี่สายรุ้งก็พุ่งเข้าไปหาจ้าวจิงจิงที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งอย่างรวดเร็ว“เปล่าประโยชน์! คชสารคำราม!”หมัดของจ้าวจิงจิงนั้นไวมากเธอคิดจะใช้หมัดต่อย!นี่คือปฏิกิริยาตอบสนองของผู้ฝึกตนทุกคนเป็นเพราะว่าพวกเขาไม่เห็นการชกที่แท้จริงของจ้าวจิงจิงพวกเขาได้ยินเพียงแค่เสียงระเบิดที่ดังขึ้นบนอากาศจากนั้นกระบี่วัฏสงสารก็สั่นสะเทือนจากแรงระเบิด และในพริบตานั้นมันก็พุ่งจากอากาศเข้ามาปักที่พื้นข้าง ๆ เท้าของฮ่าวเทียนเธอจะต้องต่อยมันออกไป
