ไปเพียงเท่านั้นไม่อย่างนั้น ยอดฝีมืออย่างเขาอาจจะกระอักเลือดออกมาจากปากไปแล้วก็ได้อย่างไรก็ตาม เสื้อผ้าบริเวณหน้าอกของเขาฉีกขาดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเป่ยถังพั่วมองเสื้อขาด ๆ ของตัวเองด้วยใบหน้าสีแดงสลับเขียวแต่ไม่กล้าพูดอะไรออกมาสองคนนี้แข็งแกร่งเกินไป ทุกย่างก้าวสามารถที่จะสังหารเขาได้เขาเป็นครึ่งเซียน เป็นไปไม่ได้ที่จะไปต่อกรกับเซียนทองคำ!เซียนทองคำคือเซียนที่แท้จริง!ส่วนเขา อย่างมากที่สุดก็เป็นเซียนเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้นศิษย์ของยอดเขาหมอกต่างตกตะลึงครึ่งเซียนเป่ยถังพั่วที่พวกเขาได้ตั้งความหวังเอาไว้ ถูกกรงเล็บโจมตีจนกระเด็น และถอยออกไปด้วยความหวาดกลัวเป่ยถังพั่วยังยืนอยู่ที่เดิม ใบหน้าของเขามืดครึ้ม พร้อมกับพูดออกมาอย่างนุ่มนวลราวกับฝนพรำ“ข้าไม่กล้ารบกวนการต่อสู้ของเซียนผู้สูงส่งทั้งสอง… แต่ข้าหวังว่าเซียนผู้สูงส่งทั้งสองจะยั้งมือ และไม่ทำลายรากฐานของยอดเขาหมอกของข้า…..”ผู้ที่เป็นเซียนทองคำนั้นมีพื้นฐานการฝึกตนที่ยิ่งใหญ่ทุกย่างก้าวของพวกเขาสามารถบดขยี้ภูเขาได้โดยไม่ใช่เรื่องยากโชคดีที่พวกเขาไม่ได้ใช้วิชาที่ยิ่งใหญ่ใด ๆ ไม่อย่างนั้น แม้แต่ยอดเขาหมอกแห่งนี้ ก็ไม่รับประกันความปลอดภัย!ไม่ดีแน่ ถ้าหากสำนักที่ยิ่งใหญ่มาหลายพันปีจะต้องถูกทำลายลงไปกับพื้น“ตายซะเถอะ!”หลัวหรูเมิ่งไม่สนใจว่ายอดเขาหมอกจะเป็นยังไง มือของเธอคว้ามีดสีดำเล่มใหญ่ ที่ดูราวกับเขี้ยวเสือเข้าฟาดฟันฉินเฉามีดสีดำเล
