กพังถล่มลงมา เขาก็แทบจะทรุดลงไปด้วยรากฐานที่มีมาหลายพันปี ไปกระตุ้นคนที่น่ากลัวสองคนนี้ได้ยังไงเขารู้สึกเช่นนี้ ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่เองก็เช่นกันตอนนี้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์แห่งยอดเขาหมอกกำลังซ่อนตัวอยู่ในภูเขาที่สั่นสะเทือน ด้วยความกลัวว่าเทพแห่งภัยพิบัติทั้งสองคนจะมาหาพวกเขาซวนหยวนเย่หยู่หัวเราะออกมาอย่างโง่งมโจมตีเข้าไป ทำลายเข้าไป ยังไงเธอก็จะต้องออกไปจากสถานที่พังๆ แห่งนี้อยู่แล้ว“โฮกกก!”หลัวหรูเมิ่งโกรธมาก ร่างของเธอกลายเป็นแสงกะพริบ พร้อมกับใช้กรงเล็บโจมตีใส่หน้าอกของฉินเฉากรงเล็บที่พุ่งเข้ามานั้นเมื่อปะทะเข้ากับหน้าอกของฉินเฉาก็เกิดประกายไฟขึ้นแต่ฉินเฉาไม่สนว่าจะถูกโจมตี เขาชูมือขึ้นไปบนท้องฟ้า“ค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง!”กระบี่ปทุมพิสุทธิ์สีขาวตกลงมา แต่หลัวหรูเมิ่งหลบออกไปได้ตูม!กระบี่เล่มนี้ระเบิดยอดเขาไปครึ่งหนึ่ง พลังทำลายล้างของมันทรงพลังมากกว่าระเบิดนิวเคลียร์การรวมกันระหว่างกระบี่กัมปนาทของเฉินชิง และกระบี่ปทุมพิสุทธิ์นั้นทรงพลังมาก“กระบี่เล่มนั้นช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ!”ตงฟางอิ๋งที่อยู่ด้านข้างปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ “ถ้าหากค่ายกลกระบี่ทำลายล้างพุ่งลงมาจนหมด จากยอดเขาหมอกแห่งนี้ได้กลายเป็นหุบเขาเลือนรางแน่ ๆ!”เมื่อความคิดที่น่ากลัวนี้หลุดลอยออกมา บนท้องฟ้าก็ปรากฏกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนจนราวกับเมฆหนาครึ้มผู้ฝึกตนทุกคนหน้าซีดขาวหากกระบี่เหล่านั้นตกลงมา น่ากลัวว่าพวกเขาจะไม่รอดชีวิตโม่
