ยเยียนเอาไว้ด้านหน้าของเธอชวนจิ่วเหนียงตกใจมาก เธอไม่รู้ว่าหลัวหรูเมิ่งกำลังหมายความว่ายังไง“พี่สาวหลัว ท่าน ท่านกำลังจะทำอะไรเหรอ?”“ข้าก็กำลังมองหาความช่วยเหลือจากพวกเจ้าอยู่ยังไงล่ะ”มือของเธอกลายเป็นหัวของเสือขนาดมหึมา และกลืนกินร่างของโม่เฟยเยียนเข้าไปทันทีหลังจากนั้นร่างกายของเธอก็เปล่งแสงสีดำออกมา“ท่าน ท่านบ้าไปแล้ว!”ชวนจิ่วเหนียงหวาดกลัวมาก หลัวหรูเมิ่งกลืนกินโม่เฟยเยียนเข้าไปแล้ว!เธอจะต้องหนี!ชวนจิ่วเหนียงเปิดห้วงอวกาศออก และเตรียมที่จะวาปออกไปจากสถานที่ที่น่ากลัวแห่งนี้แต่ความเร็วของเธอนั้นยังด้อยกว่าหลัวหรูเมิ่งจากนั้นเธอเห็นเพียงมือขวาของหลัวหรูเมิ่งสะบัด แล้วมีดสีดำก็ตัดช่วงเอวของชวนจิ่วเหนียงทันทีชวนจิ่วเหนียงเบิกตากว้าง เธอมองร่างกายส่วนบนของเธอที่ค่อยๆ แยกออกจากร่างกายส่วนล่างอย่างช้า ๆ“จงกลายเป็นพลังของข้า!”หลัวหรูเมิ่งตัดแขนข้างซ้ายออกไป และทำการคืนสภาพ จากนั้นก็เปลี่ยนให้แขนข้างนั้นกลายเป็นหัวเสือ เข้ากลืนกินชวนจิ่วเหนียงไปด้วยอีกคนแสงสีม่วงเปล่งประกายออกมาจากร่างกายของเธอ“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ….. ทีนี้ ข้าจะดูซิว่าใครจะสามารถเอาชนะข้าได้!”เขตแบ่งระดับของหลัวหรูเมิ่งได้เพิ่มพูนขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง จนเข้าสู่เขตระดับของครึ่งเซียน ซึ่งเป็นขั้นที่สูงกว่าเนื้อเซียน เธอปิดใบหน้าเอาไว้และหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งผู้ฝึกตนทุกคนมองอย่างโง่งมผู้หญิงคนนี้เสียสติไปแล้วจริง ๆแม้แต่พวกพ้อ
