าย มันก็เป็นเรื่องที่ไม่แน่นอนว่าเขาจะไปอยู่ที่ไหน”“ผู้หญิงคนนี้พูดจาร˹าไรจริง ๆ”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเป็นคนอารมณ์ร้อน เธอโบกมือแล้วกล่าวกับหลัวหรูเมิ่งว่า “รีบ ๆ เริ่มกันสักที ฉันจะได้บดขยี้เสียงที่น่ารำคาญของเธอ!”“หาที่ตาย!”หลัวหรูเมิ่งโกรธเคืองอย่างเห็นได้ชัด เธอขมวดคิ้วแล้วมองไปยังอ้ายเสี่ยวเสวี่ยชิ้ง!แต่ในขณะนั้นเอง ร่างกายของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็ปรากฏชุดเกราะและหมวกหินออกมาอย่างรวดเร็ว เพื่อป้องกันการโจมตีที่มองไม่เห็นของหลัวหรูเมิ่งผลัวะ!เกิดประกายไฟที่แพรวพราวบนชุดเกราะของเธอรวดเร็วมากจริง ๆ“ฉันรู้ว่าเธอจะมาไม้นี้ ก็เลยเตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกล่าวว่า “ถึงเธอจะไวมาก แต่กระสุนปืนของฉันก็ไวเหมือนกัน”เธอกล่าว จากนั้นหินที่มือซ้ายก็พลันเปลี่ยนไป กลายเป็นปืนกลที่สร้างขึ้นมาจากหินฉินเฉามองด้วยความตะลึง เชี่ย นี่เธอสามารถสร้างกระสุนได้ด้วยมือเปล่า?“เอาลูกกระสุนของผู้หญิงคนนี้ไปชิมซะ!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกล่าว จากนั้นปืนกลหินก็เริ่มหมุน พร้อมกับส่งลูกกระสุนหินที่ห่อหุ้มด้วยลมปราณออกไปใส่หลัวหรูเมิ่งที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเธอทำมันจริง ๆ ด้วย!เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงที่ใช้ความรุนแรง!ถึงขั้นใช้อาวุธแล้วฉินเฉานึกถึงยุคหินขึ้นมานิดหน่อย“ความสามารถกระจ้อยร่อย”ใครจะรู้ว่าหลัวหรูเมิ่งจะไม่เห็นการโจมตีนี้อยู่ในสายตา เธอไม่ได้ขยับเขยื้อนตัวไปไหน เพียงแค่ยื่นมือออกมา จากนั้นมือข้างนั้นก็กลายเป็นเงาด
