มสุขแต่ในไม่ช้า เขาก็หัวเราะไม่ออกเป็นเพราะว่าผู้หญิงคนนี้กลับไม่มีบาดแผลใด ๆ เลย เธอเงยหน้าจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่ราวกับดวงดาวอันเยือกเย็น“ศิษย์ของเขาซูซานมีฝีมือแค่นี้เหรอ?”“ปะ เป็นไปไม่ได้!”ศิษย์ของเขาซูซานตกใจมาก เห็นอยู่ชัด ๆ ว่ากระบี่ของเขาทะลุผ่านร่างของอีกฝ่ายไป อีกฝ่ายจะไม่เป็นไรเลยได้ยังไง!“ศิษย์น้องระวังตัวด้วย”ในเวลาเดียวกัน ศิษย์เอกรุ่นที่ 36 ของเขาซูซาน เฉินชิง ก็ได้พูดขึ้นมา“เธอหลบหนีกระบี่ของเจ้าได้อย่างรวดเร็วมาก การเคลื่อนไหวของเธอนั้นเร็วเกินไป จึงดูเหมือนกับว่าเธอไม่ได้ขยับไปไหนในความคิดของเจ้า”“อะไรกัน…”ใบหน้าของศิษย์ของเขาซูซานเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ถ้าเป็นแบบนั้น เธอเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่าเพลงกระบี่สายรุ้งงั้นเหรอครับ?”แม้แต่ดวงตาของผู้ฝึกตนยังมองไม่เห็น เธอจะต้องเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วขนาดไหน!“คนอ่อนแออย่างเจ้า ชีวิตจะไปมีความหมายอะไร”ผู้หญิงผมขาวเย้ยหยันออกมาซ˺าแล้วซ˺าเล่า เสียงของเธอเย็นชาอย่างหาคำอธิบายไม่ได้“ข้าจะแสดงความเมตตา ด้วยการส่งเจ้าไปสู่ความตาย”เมื่อกล่าวดังนั้น เธอก็ยกมือขึ้นมา และค่อย ๆ เลียนิ้วมือของตัวเองอย่างแผ่วเบาทุกคนไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นแต่เห็นเพียงแค่นิ้วมือของผู้หญิงคนนี้มีเลือดสีแดงเปรอะเปื้อน“ศิษย์น้อง!”แต่เฉินชิงที่อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วมุ่นเธอเห็นเพียงศิษย์ของเขาซูซานที่เพิ่งใช้เพลงกระบี่เมื่อสักครู่ มีบาดแผลตรงลำคอที่เปิดอ้าอ
