เจ้าจะยังมีชีวิตอยู่”ถานไห่ เจ้าสำนักเขาซูซานเดินออกมา แล้วกล่าวว่า “ในอดีตเจ้าได้หายตัวไปอย่างกะทันหัน ข้าก็เลยคิดว่าเจ้าตายไปแล้ว”“ฮิ ๆ อยากให้ข้าตาย มันไม่ง่ายนักหรอก เจ้าหนูถาน ทำไมล่ะ เจ้าคิดจะมีปัญหากับข้าหรือไง?”“เจ้าเป็นคนฆ่าศิษย์ในสำนักของข้า เจ้าว่าข้าจะสามารถปล่อยเรื่องนี้ไปได้มั้ย?”ใบหน้าของถานไห่ยังคงมีรอยยิ้ม แต่ในดวงตาของเขากลับมีจิตสังหารออกมา“เจ้าหนูถาน ข้ายังเห็นแก่มิตรภาพที่มีให้กันก่อนหน้านี้ จึงอยากแนะนำเจ้าด้วยความสุภาพ”หลัวหรูเมิ่งยิ้มอย่างไม่แยแสสิ่งใด “พื้นฐานการฝึกตนที่เจ้าได้ฝึกฝนมาอย่างยากลำบาก จะเป็นการดีกว่า ถ้ามันไม่ถูกทำลายลงไปอย่างไร้ประโยชน์”“หลัวหรูเมิ่ง ตอนนี้พื้นฐานการฝึกตนของเจ้าไปถึงขั้นไหนแล้ว?”ถานไห่อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเขาคือปรมาจารย์ขั้นกายทองคำชั้นที่เก้าแต่เขาไม่สามารถที่จะมองผู้หญิงคนนี้ให้ลึกลงไปได้“จะลองเดาดูมั้ยล่ะ?”ระยะห่างระหว่างถานไห่และหลัวหรูเมิ่งมีมากกว่าสิบเมตร ทันใดนั้นเองเธอก็ยกมือขึ้นมา แล้วเป่าเศษเสื้อผ้าบนนิ้วมือถานไห่ตกใจมาก เขาก้มหน้าลงไปมองเสื้อผ้าตรงส่วนหน้าอกของตัวเอง ที่ไม่รู้ว่ามันถูกฉีกขาดออกไปตอนไหนเขาไม่ทันรู้ตัวเลยแม้แต่น้อย!ไม่ใช่เพียงแค่เขาเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าผู้ฝึกตนทุกคนก็มองไม่เห็น!น่ากลัวเกินไป! พลังนี้จะต้องเหนือกว่าขั้นประกายแสงอย่างแน่นอน!“เจ้า เจ้าเข้าสู่ขั้นเซียนอมตะแล้วอย่างนั้นเหรอ?”“ฮิ ๆ สมแล้ว
