แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา “การนั่งฝึกฝนทั้งวันมันน่ารำคาญจริง ๆ”เขากล่าว ก่อนที่จะหยิบขวานเหล็กออกมา และกวัดแกว่งมันเล่นอยู่ในสนามหญ้าขวานเหล็กที่เขานำมากวัดแกว่งเล่นนั้นราวกับเป็นเสือที่มีชีวิต มันส่งเสียงกรีดสายลมดังออกมา“ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้สิ ถึงจะน่าสนใจ!”วัวเหล็กเหงื่อออก เขากล่าวและหัวเราะออกมา“ฝีมือดีจริง ๆ”ในขณะนั้นเอง น˺าเสียงเย็นชาก็ดังขึ้นมาในความมืดมิดวัวเหล็กตกใจมาก เขาถือขวานเอาไว้แล้วหันไปมอง แต่กลับไม่เจอแม้แต่เงาคน“ใคร! ออกมาซะ! อย่ามาใช้กลอุบายกับข้า!”วัวเหล็กถือขวานของตน และตะคอกออกมาอย่างเย็นชา“ถ้าข้าออกไป เจ้าจะต้องตาย”เสียงของผู้หญิงคนนี้ช่างเย็นชา“น่าขันเสียจริง ข้า วัวเหล็กมีฝีมือที่แข็งแกร่ง โจมตีเจ้าได้ถึงสามคน!”วัวเหล็กมองหาที่มาของเสียง แต่เขาไม่พบใครเลยสักคนที่จริงแล้วในใจของเขาค่อนข้างที่จะตกใจ หรือว่าบนยอดเขาหมอกแห่งนี้ก็มีคนเลวอยู่ด้วย?“หากเจ้าอยากตาย ข้าจะช่วยเจ้าเอง”ในเวลานี้ ควันสีดำก็ลอยลงมาจากท้องฟ้าในยามค˹าคืน และตกลงไปด้านหน้าวัวเหล็กทันทีเมื่อวัวเหล็กเห็นผู้หญิงคนนั้น เขาก็ตะลึงงันไปทันทีงดงามมากฉัวะ!ในบางครั้งความงามก็สามารถนำไปสู่ความตายได้ดวงตาของวัวเหล็กเบิกกว้างออกมาทันที ลำคอของเขาถูกเจาะเป็นรูโดยตรงเลือดของเขาไหลรินออกมา เขาล้มลงกับพื้นและเสียชีวิตทันที