เสินหนงเจี้ย ในหลุมใต้ดินแห่งหนึ่งซึ่งไม่เป็นที่รู้จักไม่รู้ว่ามีพลังหยินที่ถูกอัดแน่นมาแล้วกี่ปีที่ล่องลอยไปมาอยู่ในหลุมใต้ดินแห่งนี้โม่เฟยเยียนมองหลุมใต้ดินที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นหลุม และอดที่จะถามออกมาไม่ได้“เจ้าแน่ใจเหรอ? ตกลงแล้วใช่มั้ย?”“แน่นอน”ชวนจิ่วเหนียงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอพยักหน้า แล้วกล่าวว่า “ถ้าจะพูดถึงคนที่เกลียดผีชรา หลัวเต๋อมากที่สุด นอกจากเธอแล้ว ข้าก็หาคนที่สองไม่เจอ ตราบใดที่เธออยู่ที่นั่น จะต้องสามารถฆ่าเจ้าสารเลวผู้นั้นได้อย่างแน่นอน”“เธอติดอยู่ในกับดักมาพันปีแล้ว เจ้าจะช่วยยังไงล่ะ?”โม่เฟยเยียนเอ่ยถาม“ในหลุมใต้ดินแห่งนี้ เป็นเพราะว่ามีการคงอยู่ของเพลิงวิบัติเก้าสวรรค์ เธอจึงไม่สามารถออกมาได้ และพวกเราก็ไม่สามารถเข้าไปได้ด้วยเช่นกัน แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ข้ามีอาวุธวิเศษ ซึ่งจะต้องช่วยเธอได้อย่างแน่นอน!”เมื่อพูดจบ ชวนจิ่วเหนียงก็หยิบเจดีย์คริสทัลขนาดเล็กออกมาจากหน้าอก และถือเอาไว้ในมือ“มหาเจดีย์แก้ว!”เมื่อเห็นเจดีย์คริสทัลนี้ โม่เฟยเยียนก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา“เจ้าได้มันมาได้ยังไง?”“เจ้าไม่ต้องสนใจหรอก แน่นอนว่าข้าก็มีวิธีของข้า”ชวนจิ่วเหนียงกล่าวว่า “เมื่อมีอาวุธวิเศษชิ้นนี้ปกป้องร่างกาย การเข้าออกผ่านเพลิงวิบัติเก้าสวรรค์จะต้องไม่เป็นปัญหาอย่างแน่นอน เจ้าจะลงไปข้างล่างกับข้าหรือเปล่า? หรือว่าเจ้าจะคอยเฝ้าระวังให้ข้าอยู่ที่นี่?”“ไปด้วยกัน”โม่เฟยเยียนอยากจะเห็น
