นเป็นกำแพงเพลิงถึงแม้ว่าจะอยู่ภายใต้การป้องกันของมหาเจดีย์แก้ว แต่ทั้งคู่ก็ยังรู้สึกได้ถึงความร้อนแรง“โชคดีที่มีสมบัติระดับวารี ไม่อย่างนั้นพวกเราคงจะถูกเผาจนกลายเป็นศพแห้ง ๆ”ชวนจิ่วเหนียงลูบหน้าอกหน้าใจที่มีอย่างเปี่ยมล้น จากนั้นจึงพาโม่เฟยเยียนเดินลงไปยิ่งทั้งคู่เดินลงไปลึกมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่มหาศาลความรู้สึกกดดันที่ว่านี้ มีเพียงแค่ปรมาจารย์ที่เก่งกาจเท่านั้นที่จะสามารถปลดปล่อยมันออกมาได้ไม่พบกันมานานมากกว่าหนึ่งพันปี หลัวหรูเมิ่งผู้นี้จะขึ้นไปถึงเขตระดับไหนแล้ว?น่ารังเกียจจริง ๆ เป็นหุ่นเชิดปีศาจเหมือนกันแท้ ๆ แต่ทำไมเธอถึงได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างกัน เธอได้ดูดกลืนวิญญาณเซียนเข้าไปและหลุดพ้นจากพันธนาการของหลัวเต๋อชวนจิ่วเหนียงและโม่เฟยเยียนคิดสิ่งนี้ในใจอย่างพร้อมเพรียงกัน“โฮกกก!”ในขณะนั้นเอง ในส่วนลึกของหลุมใต้ดินแห่งนี้ก็มีเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังขึ้นมาอย่างกะทันหันจากนั้นเสือสีขาวขนาดมหึมาที่มีความยาวมากกว่า 100 เมตร ก็กระโจนเข้าไปหาหญิงสาวทั้งสองคนที่อยู่ในแสงสีฟ้า“พี่สาวหลัวอย่าเพิ่งโกรธเคือง! ข้าคือชวนจิ่วเหนียง! และโม่เฟยเยียน!”พลังของเสือขาวตัวนี้สามารถฉีกกราชากแสงสีฟ้าให้เป็นชิ้น ๆ ได้อย่างง่ายดาย!ชวนจิ่วเหนียงรีบตะโกนออกไปอย่างรวดเร็วเสือขาวขนาดมหึมาหยุดการเคลื่อนไหว ทันใดนั้นมันก็กลับกลายเป็นควันและหายไป ที่แท้มันก็ถูกสร้างขึ้นมาจากกลุ่มก๊าซ!แต
