งจิงมีกลิ่นเหงื่อที่หอมหวนมากไม่รู้ว่าศิษย์พี่ฝึกซ้อมมานานแค่ไหนแล้ว เส้นผมของเธอจึงเปียกชื้นและทั่วทั้งวัดแห่งนี้ถึงได้เต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อที่หอมหวนนั้นฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะสูดกลิ่นเข้าไปทันใดนั้นใบหน้าของจ้าวจิงจิงก็ขึ้นสีแดงก˹าทันทีเป็นเพราะในเวลานี้ เท้าของเธออยู่ในมือของฉินเฉา และทั้งต้นขาของเธอก็พุ่งไปที่ศิษย์น้องคนนี้ด้วยแต่ศิษย์น้องกลับสูดกลิ่นเข้าไป!“น่าเกลียดที่สุด!”จ้าวจิงจิงใช้ท่านางแอ่นคู่ เธอยกเท้าอีกข้างขึ้นมาและเตะเข้าไปที่หน้าอกของฉินเฉาอย่างรุนแรง จนร่างเขาพุ่งกระเด็นออกจากวัดแห่งนี้“ศิษย์พี่…”ฉินเฉาลุกขึ้นมาจากพื้นด้วยความหดหู่ ถึงแม้ว่าลูกเตะนี้จะไม่ทำให้เขารู้สึกเจ็บ แต่การโดนเตะก็รู้สึกแปลก ๆ อยู่ดี“ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงเตะผมล่ะ!”“แล้วใครบอกให้นายทำเรื่องแบบนั้น!”จ้าวจิงจิงหน้าแดง ขาทั้งสองข้างของเธอเหยียดตรง ยืนหยัดอยู่ในวัดแห่งนี้แล้วกล่าวออกมา“ผมไปทำอะไรที่ไหน! ไม่ยุติธรรมเลย!”ฉินเฉาตะโกนออกมาด้วยความไร้เดียงสา “กลิ่นตัวของศิษย์พี่มันหอมดี ผมก็เลยอดไม่ได้ที่จะดม!”“หมะ หมอนี่….”จ้าวจิงจิงยิ่งรู้สึกอับอาย พลางคิดในใจว่าเธอไปชอบคนบ้ากามแบบนี้ได้ยังไง“มาสู้กัน!”เมื่อพูดดังนั้น เธอก็ก้าวถอยหลังออกไปสองก้าว พร้อมกับกวักมือเรียกฉินเฉา “เข้ามาเลย มาประลองกันสักสองกระบวนท่ากับศิษย์พี่ผู้นี้! และฉันไม่อนุญาตให้ใช้เขตแบ่งระดับเข้ามาจำกัดพลัง คราวนี้พวกเราสองคนจะต่อสู้กันโดย
