สาวหรุ่ยเท่านั้นที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเธอได้”“พี่สาวหรุ่ยเหรอ?”“เธอคือฮัวหรุ่ย ที่ยังไม่ตื่นขึ้นมาค่ะ เธอคือเขี้ยวมังกรของมังกรโบราณที่เชี่ยวชาญในการต่อสู้มากที่สุด”หลีหยินตอบ“เอ่อ ถ้ายังไม่ตื่นแล้วเธอจะพูดถึงทำไม จะทำให้ฉันดีใจเก้อเหรอ”“ฮือ อาหลีผิดเอง… นายท่านอย่าดุอาหลีนะ…..”ฉินเฉารู้สึกจนปัญญา ดูเหมือนว่าจะมีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่จะจัดการกับศิษย์พี่ที่เคี้ยวยากคนนี้ได้“กระทิงปีศาจเก้าเร้นลับ!”ฉินเฉาที่กำลังต้านเอาไว้เริ่มใช้วิชาอัญเชิญกระทิงปีศาจเก้าเร้นลับปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา“สลายไปซะ! ราชันย์ทะยาน!”ฉินเฉาปะทะกับกำปั้นของจ้าวจิงจิง จากนั้นจึงกระแทกหัวไหล่เข้าไปที่หน้าอกอันอุดมสมบูรณ์ของเธอการสัมผัสโดยไม่มีชุดชั้นในนั้นดีมากจริง ๆ แต่เขาหวังว่าการโจมตีนี้จะไม่ทิ้งผลกระทบใด ๆ ตามมาร่างของจ้าวจิงจิงปลิวออกไป ก่อนที่จะตกลงมาบนพื้นเมื่อฉินเฉาเห็นว่ามีโอกาสจึงใช้โล่หินฟาดเข้าไปที่ร่างของเธอ“หลีกไปซะ!”ใครจะรู้ว่าศิษย์พี่จะเปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็ว เธอลุกขึ้นมาจากพื้นและทันใดนั้นขาทั้งสองข้างที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังลมปราณก็พุ่งเข้ามาฟันอย่างต่อเนื่องราวกับมีดอย่างไรอย่างนั้นฉินเฉารีบเอาโล่บังร่างกายเอาไว้เพื่อป้องกันเท้าของศิษย์พี่ตูม ตูม ตูม!โล่หินกระเด็นออกไป มันถูกเตะจนเป็นหลุมอยู่หลายที่“ล้มลงไปซะ!”หลังจากที่ศิษย์พี่ลุกขึ้นมา ขาข้างหนึ่งของเธอก็เตะฉินเฉาที่ยังอยู่ในสถานะป้องกันอย่าง
