ที่ไกลมากในพริบตาเพื่อหลบเลี่ยงคมมีดของเสี่ยวไป๋แต่เสี่ยวไป๋กลับแย้มรอยยิ้มที่มุมปากไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ร่างกายของชวนจิ่วเหนียงถูกใยแมงมุมรัดเองไว้ใยแมงมุมพวกนี้ดึงร่างกายของเธอให้พุ่งเข้าไปหาเสี่ยวไป๋และให้แทงมีดใส่อีกครั้งหนึ่ง“สมควรตาย!”สีหน้าชวนจิ่วเหนียงพลันเปลี่ยนไป เธอตวาดออกมาครั้งหนึ่งก่อนที่จะปลดปล่อยใยแมงมุมหนาเตอะออกมาด้านหน้า เพื่อขวางกั้นวิถีของคมมีดในมือเสี่ยวไป๋อย่างรวดเร็วในขณะที่มีดของเสี่ยวไป๋กำลังทำลายใยแมงมุมอย่างยากลำบากชวนจิ่วเหนียงก็ดึงใยแมงมุมออกจากร่างกาย และไปปรากฏตัวอยู่อีกด้านหนึ่ง พลางมองเสี่ยวไป๋อย่างระมัดระวังอีกฝ่ายรู้วิธีใช้ใยแมงมุมในเวลาอันรวดเร็วแบบนี้ได้ยังไง?ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เคี้ยวง่ายเสียแล้ว“เธอพูดถูก ใยแมงมุมเป็นอาวุธที่ทรงพลังจริง ๆ ด้วย”เสี่ยวไป๋กล่าว ก่อนที่เธอจะยืนอยู่กลางอากาศ และยื่นฝ่ามือไปหาชวนจิ่วเหนียงฟิ้ว!ใยแมงมุมมากมายลอยเข้าไปหาชวนจิ่วเหนียง ดวงตาของชวนจิ่วเหนียงเบิกกว้างขึ้นทันที เพราะเธอสังเกตเห็นห้วงอวกาศคริสทัลใส ๆที่อยู่เหนือใยแมงมุมเธอรีบหลบไปซ่อนตัวอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเธอกะพริบไปมาบนกลางอากาศอยู่หลายครั้งเพื่อหลบหนีออกไปให้ไกลจากอาณาบริเวณนี้แต่เมื่อใยแมงมุมเหล่านี้ตกลงไปบนใบไม้ มันกลับถูกตัดออกเป็นชิ้น ๆ และกระจัดกระจายอยู่บนพื้นทันที“ใช้ใยแมงมุมเป็นคมมีด!”เหงื่อเย็น ๆ ท่วมศีรษะของชวนจิ่วเหนียง โชคดีที่เมื่อสักครู่เ
