ของเสี่ยวไป๋เสี่ยวไป๋หลับตาลงด้วยความสิ้นหวังแน่นอนว่านักฆ่าไม่สามารถมีความรู้สึก ไม่อย่างนั้นจะถูกฆ่าแต่เพื่อนายท่านฉินแล้ว เธอยินดีที่จะตายเพียงแต่ว่าเธอไม่ยินยอมที่จะมาตายแบบนี้ชิ้ง!ในเวลานี้ เสียงหนึ่งดังก้องเข้ามาในหูของเสี่ยวไป๋เธอรีบลืมตาขึ้นมา และเห็นร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับจับคมมีดสีดำด้วยมือขวาของเขา“พระสูตรหัวใจเพชรที่น่ารังเกียจ!”ชวนจิ่วเหนียงไม่พอใจ “ข้าน่าจะฆ่าเจ้าได้แล้ว!”“ฉันบอกแล้วไงว่ามีเรื่องให้แปลกใจมากกว่านี้อีกเยอะ!”ฉินเฉาตะโกนออกมา พร้อมกับพุ่งฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับแต่ในขณะนั้นเอง ควันสีดำก็ปรากฏตัวขึ้นด้านข้างของเขา จากนั้นร่างของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งสวมถุงน่องสีดำและถือกริชพิษสองเล่มเอาไว้ในมือ ก็พุ่งเข้าไปแทงที่ลำคอของเขาอย่างอำมหิตฉัวะ! ฉัวะ!กริชพิษไม่สนใจแม้แต่พระสูตรหัวใจเพชรของฉินเฉา มันแทงเข้าทะลุลำคอของเขาทันทีร่างของฉินเฉาเริ่มกลายเป็นสีคล˺าและเน่าเปื่อย“นายท่านฉิน!”เสี่ยวไป๋ร้องตะโกนออกมา เธอมองฉินเฉาที่ค่อย ๆ คุกเข่าลงไปอย่างช้า ๆ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง“ฮ่า ๆ ๆ คนโง่ที่ทะนงตัว!”ชวนจิ่วเหนียงหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย “เจ้าคิดว่าข้าจะมาเอาชีวิตของเจ้าเพียงลำพังจริง ๆ เหรอ? หากข้าไม่เตรียมการมาอย่างสมบูรณ์จนเข้าใจฉินเฉาเสียก่อน ข้าก็คงไม่วิ่งเข้ามาแบบโง่ ๆ หรอก! โม่เฟยเยียน ทำได้ดีมาก สมแล้วที่มีดหยินหยางตัดวิญญาณของเจ้าเป็นอาร์ติแฟ
