้านในตะโกนออกมา “จีหยวนหยวน เจ้าไปจับตัวประมุขผู้นั้นมาให้ข้า”“เรียนท่านเซียนฉื่อ…เรื่องนี้ลำบากอยู่บ้าง”จีหยวนหยวนกล่าวว่า “ข้าคอยสังเกตการต่อสู้ระหว่างประมุขนิกายหลัวซาและจู่หลงอยู่ลับ ๆ เขาผู้นี้มีความสามารถบางอย่างอยู่จริง ๆ ถึงแม้ว่าข้าจะใช้พลังที่แท้จริง ก็น่ากลัวว่าจะล้มเขาไม่ได้”“โอ้? เขาคือเสี้ยนหนามอย่างนั้นเหรอ?”คนในห้องค่อนข้างประหลาดใจ“เจ้าค่ะ…”จีหยวนหยวนพยักหน้า “ยิ่งไปกว่านั้นข้ายังเห็นว่าหัวหน้าปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ หลัวเต๋อ ครอบครองร่างกายของผู้ชายคนนี้ด้วย”“อะไร เจ้าพูดว่าอะไรนะ!”เสียงในห้องที่เคยมั่นคงกลับกลายเป็นเสียงของความสับสนและตื่นกลัว เขาร้องตะโกนออกมา “เจ้า เจ้าบอกว่าหลัวเต๋องั้นเหรอ!เป็นไปไม่ได้ ผีชราผู้นั้นยังไม่ตาย!”“เปล่าเลย พลังหยางเทวะของเขายังไม่ถูกทำลายไป แต่มันผูกติดอยู่กับร่างกายของประมุขนิกายหลัวซา ฉินเฉา”จู่หลงซ่างเหรินรีบกล่าวออกมา“หลัวเต๋อ…ระ รอเดี๋ยวก่อน!”ทันใดนั้นท่านเซียนฉื่อก็ตะโกนออกมาอีกครั้ง “เจ้าบอกว่าประมุขนิกายหลัวซาชื่ออะไรนะ? ฉินเฉาเหรอ?”“ขอรับ ฉินเฉา”“แย่ล่ะ เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว!”ท่านเซียนฉื่อที่อยู่ในห้องรีบพูดออกมาทันที “ซื่อจื่อจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ในภายหลังอย่างแน่นอน ต้องรีบกำจัดเขาตั้งแต่ตอนนี้! จีหยวนหยวน เจ้ามีแผนการอะไรหรือเปล่า?”“ข้ามีแผน แต่เรื่องนี้ต้องดำเนินการให้ดีด้วยเช่นกัน”จีหยวนหยวนกล่าว“ผู้น้อยมีวิธี”จู่หลงซ่างเหริ
