ี้ก็คุ้มค่าแล้ว“เห็นหรือยังล่ะ”เพลงของโจจบลง เหล่าแฟนคลับด้านล่างกระตือรือร้นกันอย่างเต็มที่เขามองฉินเฉาด้วยสายตาที่แสดงถึงความพึงพอใจ แล้วกล่าวว่า“นี่เรียกว่าความนิยม เรียกว่าซุปเปอร์สตาร์ โอกาสที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ตลอดชีวิตของนายก็ทำได้แค่ฝัน”“ไม่จำเป็น”ฉินเฉารับไมค์โครโฟนมาจากมือของโจ ก่อนที่จะมองหลัวชิงหลินแล้วบอกกับวิศวกรด้านเสียงว่า “ร้องเพลงของเฉินซินกันเถอะ”ฉินเฉาไม่ค่อยได้ฟังเพลงมากเท่าไหร่ แต่เขาจะฟังเพลงของเฉินซินเท่านั้น ส่วนใหญ่เป็นเพราะหลังจากที่ได้รู้ว่าเพื่อนร่วมชั้นของเขาเป็นดารา และสงสัยว่าเพลงของเฉินซินจะไพเราะแค่ไหน เขาจึงฟังเพลงของเธอแฟนคลับมากมายที่เห็นว่าโจไม่ได้ร้องเพลงอีกและเปลี่ยนคนขึ้นมาร้องแทน ก็เกิดอารมณ์ไม่พอใจขึ้นมาทันที“โจ โจ กลับมา!”“พวกเราอยากฟังเพลงของโจ!”“ให้เขาลงไป ให้เขาลงไป!”เสียงตะโกนของแฟน ๆ ยิ่งทำให้โจรู้สึกภูมิใจในตัวเองหลัวชิงหลินรู้สึกกังวลอยู่เช่นกันแต่ฉินเฉาไม่อึดอัดใจเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มยังคงปรากฏอยู่บนใบหน้าของฉินเฉาราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ“ได้โปรดใจเย็นลงก่อน”ฉินเฉากล่าวเบา ๆ ผ่านไมค์โครโฟนเครื่องเสียงไม่อาจกลบเสียงของผู้ชมได้แต่เสียงของฉินเฉากลับดังก้องไปทั่วทั้งซีตานในทันทีดูเหมือนว่าเสียงนี้จะมีพลังที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสดชื่นขึ้นมาได้ ทุกคนจึงสงบลงและมองผู้ชายที่กำลังถือไมค์โครโฟนคนนี้“เขาคือฉินเฉา!”แฟนคลับของโจที่เพิ่งเข้ามาบางคนจำช
