ใครกันแน่… ทำไมถึงต้องช่วยฉัน…..”หลินหยู่ซือยังคงนั่งอยู่ที่นั่น เสื้อผ้าของเธอดูไม่เรียบร้อยเท่าไหร่เธอมองฉินเฉาด้วยความโง่งม“หึ ๆ ฉันเป็นแค่คนที่ไม่ถูกต้อนรับเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น จริง ๆแล้วฉันแค่จะมาดูคนมีอะไรกันนอกสถานที่ ก็เลยถือโอกาสช่วยเธอไปด้วย”ฉินเฉามองเธอและยิ้มออกมา จากนั้นจึงเดินจากไปและไม่หันกลับมาอีก
