ชางลั่วและหลี่นาไม่เพียงเย็นชากับเหวยเสี่ยวหลง แต่พวกเธอพูดคุยแต่กับฉินเฉาไปตลอดทางเมื่อเหวยเสี่ยวหลงเห็นว่าสาวงามที่อยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวกันทั้งสองคนไม่สนใจเขา เขาก็ไม่สามารถที่จะนั่งนิ่ง ๆ ต่อไปได้อีกเหวยเสี่ยวหลงเฝ้าฝันถึงชีวิตในมหาวิทยาลัยของตัวเองแน่นอนว่าสิ่งที่เขาใฝ่ฝันถึงมากที่สุดก็คือรุ่นพี่ รุ่นน้องสาวแสนสวยในมหาวิทยาลัยและสวรรค์ก็เข้าข้างเขา ทำให้เขาได้พบเจอกับสาวสวยทั้งสองคนที่มาจากมหาวิทยาลัยเดียวกันบนรถไฟ เขาจะพลาดโอกาสนี้ไปอย่างสูญเปล่าได้ยังไง!“เพื่อนร่วมชั้นผู้นี้ นายเองก็อยู่มหาวิทยาลัยจิงโตวเหมือนกันเหรอ?”เหวยเสี่ยวหลงอิจฉาฉินเฉา ผู้ชายคนนี้สามารถนั่งตรงกลางระหว่างสาวสวยทั้งสองคนได้ยังไง“เปล่า ฉันเรียนจบแล้ว”ฉินเฉาเข้าใจในความคิดของเหวยเสี่ยวหลงคนนี้ดี เป็นไปไม่ได้ที่เด็กผู้ชายธรรมดา ๆ จะไม่สนใจหลี่นาและชางลั่ว เขาจึงไม่ได้สนใจอะไรมากเมื่ออีกฝ่ายจะพูดจาในเชิงจีบเขาไม่มีความคิดเห็นใด ๆ ถ้าอีกฝ่ายอยากจะจีบชางลั่ว แต่ถ้าคิดจะจีบหลี่นา อะแฮ่ม…ถึงแม้ว่าเขาจะบอกหลี่นาว่า เขาหวังว่าหลี่นาจะเจอคนที่ดีกว่าในมหาวิทยาลัย แต่มันก็เป็นเพียงแค่คำพูดที่สวยหรูเท่านั้น ที่จริงแล้วเขาไม่เต็มใจที่จะสูญเสียหลี่นาไป“ที่แท้ก็เรียนจบแล้ว…..”ดวงตาของเหวยเสี่ยวหลงกลอกไปอีกทาง เขาตัดฉินเฉาออกจากตำแหน่งศัตรูหัวใจอย่างรวดเร็วในเมื่อเรียนจบแล้ว ก็หมายความว่าจะไม่สามารถติดต่อกับสาวสวยทั้งสอง
