นเฉาไป แต่ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะต้องนั่งกับนายด้วย สุดหล่อทั้งสองคนจะไม่ลุกออกจากที่นั่งเหรอ?”ชางลั่วถามย˺าอีกครั้ง“……”สองคนนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของเหวยเสี่ยวหลง เมื่อพวกเขามองไปก็พบว่าเหวยเสี่ยวหลงกำลังจ้องหน้าพวกเขาอยู่ จึงทำให้ไม่กล้าพูดอะไรออกมา“ดี เด็กผู้หญิงบอบบางอย่างพวกเราสองคนคงจะต้องยืนกันไปตลอดทาง”ชางลั่วพูดออกมาอย่างน่าสงสารสายตาของผู้คนรอบ ๆ จับจ้องไปยังเด็กผู้ชายทั้งสองคนทันทีสายตาที่ส่งมามากมายล้วนมีแต่ความอาฆาตพวกเขาทำให้สาวสวยทั้งสองคนต้องยืนได้ยังไง!“คนสวย มานั่งกับฉันเถอะ”“น้องสาว ฉันคือรุ่นพี่ปีที่สองในมหาวิทยาลัยจิงโตว พวกเราควรที่จะดูแลรุ่นน้อง มานั่งกับฉันตรงนี้สิ”“เพื่อนร่วมชั้น ถึงแม้ว่าฉันจะมาจากมหาวิทยาลัยอื่น แต่ตอนนี้มีคำขวัญที่กล่าวว่า กระแสลมแห่งอารยธรรมใหม่ มุ่งมั่นที่จะเป็นนักศึกษาที่มีอารยธรรม พวกเราจะต้องมีความรักต่อกัน พวกเธอมานั่งที่นั่งของฉันดีกว่า! พวกเราต้องผลักดันคำกล่าวนี้!”เยี่ยมไปเลย เด็กผู้ชายคนอื่น ๆ เริ่มที่จะเดินเข้ามาแล้วชางลั่วและหลี่นาปฏิเสธความหวังดีของพวกเขา สายตาของพวกเธอจับจ้องไปยังที่นั่งข้าง ๆ ฉินเฉาเท่านั้นเด็กผู้ชายทั้งสองคนทนรับแรงกดดันไม่ไหว พวกเขาต้องยอมลุกออกจากที่นั่งไปชางลั่วและหลี่นาได้รับชัยชนะ สาวน้อยทั้งสองคนนั่งลงและยิ้มออกมา ก่อนที่จะพูดคุยกับฉินเฉาต่อทางด้านเหวยเสี่ยวหลงที่นั่งตรงกันข้ามขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยควา
