ดภูมิหลังของครอบครัวตัวเองอย่างชัดเจนฉินเฉารับนามบัตรสีทองแดงมาดู “บริษัทหยานฟานโลจิสติกส์…ประธานเหวยอี้หมิง”“พ่อของฉันเอง”ในแววตาของเหวยเสี่ยวหลงมีความพึงพอใจในตัวเองที่ไม่สามารถพูดออกมาได้ปรากฏอยู่หยานฟาน… บริษัทใหญ่ทีเดียวท้ายที่สุดแล้วฉินเฉาก็ยังเป็นประธานของต้าฟากรุ๊ป เขาจึงมีความรู้ด้านการทำธุรกิจอยู่เล็กน้อยหากเขาจำไม่ผิด ต้าฟากรุ๊ปเองก็มีโครงการร่วมกับบริษัทหยานฟานโลจิสติกส์ด้วยเช่นกัน ทุกปีบริษัทหยานฟานจะสั่งซื้อสินค้าจำนวนมหาศาลจากต้าฟากรุ๊ป หากไม่มีสินค้าของต้าฟากรุ๊ป บริษัทหยานฟานโลจิสติกส์อาจจะเป็นบริษัทเล็ก ๆ ระดับสามเท่านั้น“เป็นยังไงบ้าง ถ้าหากสหายสนใจละก็ฉันจะไปพูดให้”เหวยเสี่ยวหลงยังคงพูดต่อ“ขอบคุณสำหรับความหวังดี แต่ฉันชอบเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยมากว่า”ฉินเฉาส่งนามบัตรคืนเหวยเสี่ยวหลงมุมปากของเหวยเสี่ยวหลงกระตุก ผู้ชายคนนี้บ้าไปแล้วเหรอ?โอกาสดี ๆ แบบนี้มาอยู่ตรงหน้าแต่ไม่คว้าเอาไว้ กลับชอบเป็นยามมากกว่างั้นเหรอ?คราวนี้เหวยเสี่ยวหลงไม่มีวิธีอื่นแล้ว เขาทำได้แค่นั่งเฉย ๆ มองฉินเฉาและสาว ๆ สองคนพูดคุยกันไม่หยุดปากด้วยความอิจฉาในไม่นานรถไฟขบวนนี้ก็ใช้เวลาเดินทางมามากกว่าสามชั่วโมงและตอนนี้ก็ถึงเวลาทานอาหารกลางวันแล้ว“นานา ฉันหิวจัง แต่ไม่มีอะไรอร่อย ๆ เลย”ชางลั่วลูบท้องของตัวเองพลางกล่าวกับหลี่นา“ใช่แล้ว ฉันเอาขนมปังไส้กรอกมาจากที่บ้าน อืม แล้วก็ยังมีไข่ต้มใบชาที่
