บทที่ 52 ยังคงอาละวาด
ศิษย์เอกสำนักในต่อสู้กับมารผสานขั้นอาวุธไปพลางให้กำลังใจกันไปพลาง
“พวกเจ้าพยายามกันหน่อย ปีศาจตนนี้ใกล้จะหมดแรงแล้ว พวกเราร่วมใจกันใช้กระบวนท่าพิเศษ กระบี่จันทราเถิด!” ศิษย์เอกสำนักในคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง จากนั้น เหล่าศิษย์สำนักในกลุ่มนี้ก็พร้อมใจกันเหวี่ยงกระบี่ในมือออกไป ทันใดนั้น กระบี่ก็เปล่งประกายแสงจ้า พุ่งตรงไปฟันที่ลำคอของมารผสานขั้นอาวุธ
“ฮ่า ๆ ไอ้หนูทั้งหลาย ไปตายซะ! กระบี่ล่าตะวัน!” เสียงหัวเราะประหลาดดังขึ้น มารผสานขั้นอาวุธโบกมือทั้งสองอย่างรวดเร็ว พลังปีศาจพุ่งออกจากมือทั้งสองของมัน กลายเป็นใบมีดสีดำนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา พุ่งกระจายออกไป
โครม!
เสียงดังสนั่น กระบี่ทั้งสี่เล่มก็ถูกใบมีดปีศาจสีดำที่หนาแน่นทำลายในพริบตา สลายหายไป
ศิษย์เอกสำนักในรีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว ปล่อยพลังรวมกันเป็นกระบี่อีกครั้ง ส่วนหนึ่งต้านทานการโจมตีของใบมีดสีดำ ส่วนหนึ่งก็แยกย้ายหนีไปอย่างรวดเร็ว
“คิดจะหนีรึ?” เมื่อเห็นศิษย์เอกสำนักในจะหนี มารผสานขั้นอาวุธก็แค่นเสียงเย็นชา แล้วพุ่งตัวไปในชั่วพริบตา กลายเป็นเงาสีเขียว พริบตาเดียวก็พุ่งไปอยู่ตรงหน้าศิษย์คนหนึ่ง
เมื่อเห็นถึงตรงนี้ หลี่ลี่ก็ขมวดคิ้ว มารผสานขั้นอาวุธตนนี้มีพลังแกร่งกล้าเกินไป แม้แต่ศิษย์เอกสำนักในก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน ไม่เพียงเท่านั้น วิชาตัวเบาของมันก็รวดเร็วถึงเพียงนี้
หลี่ลี่แอบเปรียบเทียบในใจ และพบว่าหากข
