กเส้นทางหนีของมารผสานขั้นอาวุธในชั่วพริบตา
พลังปีศาจยังคงแปรปรวน มารผสานขั้นอาวุธยังไม่ฟื้นตัว แต่เมื่อเผชิญการโจมตี มันกลับเลือกที่จะโต้กลับ
ยังคงเป็นท่ากระบี่ล่าตะวัน แต่ด้วยพลังที่ถดถอย คมปีศาจสีดำที่มารผสานขั้นอาวุธปล่อยออกมามีทั้งจำนวนและความเข้มข้นน้อยลงมาก
วงล้อตะวัน!
ศิษย์เอกสำนักในทั้งสามคำรามเบา ๆ พร้อมกัน ทันใดนั้นกระบี่ทั้งสามเล่มก็เปล่งแสงสว่างจ้า คมปีศาจสีดำสัมผัสแล้วละลายไป กระบี่ทั้งสามพุ่งเข้าหาร่างของมารผสานขั้นอาวุธในพริบตา
“หมื่นเขี้ยวล้อมกายา!” ในวินาทีวิกฤต มารผสานขั้นอาวุธคำรามเบา ๆ พลังปีศาจทั่วร่างพลันระเบิดออกมา ตามด้วยคมปีศาจสีดำนับไม่ถ้วนปรากฏบนผิวกายของมัน ต้านทานการโจมตีของกระบี่ทั้งสาม ถือว่ารอดพ้นหายนะไปได้อย่างหวุดหวิด
“พวกเจ้าจงจำไว้ ข้าจะกลับมากลืนกินวิญญาณของพวกเจ้าให้สิ้น” มันคำรามด้วยความโกรธ จ้องมองศิษย์เอกสำนักในอย่างดุร้าย พร้อมกันนั้นก็ใช้วิชาตัวเบา หายวับไปในม่านพลังปีศาจหนาทึบรอบด้านในชั่วพริบตา
ศิษย์เอกสำนักในไล่ตามไม่ทัน ต่างส่ายหน้าถอนหายใจ “น่าเสียดายจริง ๆ อีกตัวหนีไปแล้ว” มองดูพลังปีศาจมืดมิดรอบด้าน ศิษย์เอกสำนักในคนหนึ่งถึงกับทุบอกตีไหล่ด้วยความหมดหนทาง
“วันนี้หนีไปสามตัวแล้ว แต่ข้ากลับต้องเป็นโล่ถึงสองครั้ง ช่างโชคร้ายจริง ๆ ” ศิษย์เอกสำนักในที่โล่แตกและได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยก่อนหน้านี้เดินเข้ามาบ่นอย่างไม่พอใจ
“วันนี้พวกเราล่ามารผ