ขณะเหล่าขุนพลเร่งปรับกระบวนทัพ เตรียมพุ่งทะลวงห้ำหั่นทหารม้าชั้นยอดเทียนหยวนเบื้องหน้าอีกครา สายตาจ้าวเป่ยวั่งพลันละจากสมรภูมิค่ายอี่จื้อ ทอดมองไปยังเนินหญ้าฝั่งซ้ายปากช่องเขา
เพียงปรายตามอง เลือดที่กำลังเดือดพล่านในกายจ้าวเป่ยวั่งพลันเย็นเฉียบ
ผิดกับสมรภูมิเนินหญ้าฝั่งขวา กองทัพเยี่ยนเหมินสองค่ายฝั่งนั้นแม้มีพลดาบม่อเตาหนึ่งพันห้าร้อยนายและใช้ยุทธวิธีเดียวกัน ทว่าสถานการณ์รบกลับเข้าขั้นวิกฤต
ทัพหน้าต้านศึกหน้าเนินหญ้าล้มตายเป็นเบือ สมรภูมิที่เคยชุลมุนบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นแดนมรณะ ทหารม้าชั้นยอดเทียนหยวนสยายปีกตีโอบล้อมสังหารทัพเยี่ยนเหมินจนมุม
ปีกข้างแม้ค่ายกลดาบม่อเตาจะบดขยี้ศัตรูไปได้มหาศาลในคราแรก ทว่ายามนายกองหมื่นเทียนหยวนดึงทหารม้าชั้นยอดจากทัพหน้ามาเสริมกำลัง สถานการณ์รบกลับถูกตรึงไว้ได้อีกครา
ค่ายกลดาบม่อเตายังคงไร้ผู้ต่อกร แต่ทหารม้าชั้นยอดเทียนหยวนที่สลัดหลุดจากการพัวพันเริ่มปรับทัพถ่วงเวลาเพื่อลดทอนความสูญเสีย ซ้ำร้ายทหารม้าเบาเยี่ยนเหมินที่คอยประสานการรบ กลับถูกกองทัพเทียนหยวนจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าพัวพันจนขยับเขยื้อนยากลำบาก
สมรภูมิตกอยู่ในสภาวะชะงักงัน
จ้าวเป่ยวั่งตระหนั
