“เพื่อเป็นการฉลองที่ช่วยชีวิตศิษย์พี่ได้สำเร็จ ชน!”ณ ห้องส่วนตัวของโรงแรมแอนโธนี่ในเมืองซู่หนาน ไป๋เจี่ยวเจียวยกแก้วไวน์ในมือและพูดกับกลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้าเธออย่างมีความสุข“เฮ้ ภรรยาของนายดื่มไปเยอะขนาดนี้ เธอจะไม่เมาเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามฝ่าเซียงที่นั่งถัดจากเขาไปอย่างค่อนข้างกังวล“ฮี่ ๆ ไม่เป็นไร ตราบใดที่เธอไม่ได้ดื่มไวน์สงหวงก็ไม่มีปัญหาร้ายแรงอะไร”ฝ่าเซียงเห็นว่าไป๋เจี่ยวเจียวกำลังมีความสุข เขาก็รู้สึกมีความสุขตามไปด้วย แต่เมื่อคิดถึงเรื่องปัญหา เขาจึงผลักฉินเฉา“แต่เรื่องที่นายพาฮัวเหนียงกลับมา ศิษย์น้องของฉันจะไม่ทุกข์ใจเหรอ?”“ซูจีไม่มีปัญหาอะไร”ฉินเฉารีบบอกฝ่าเซียงว่า “ฉันบอกเรื่องนี้กับเธอ แล้วเธอก็สั่งสอนฉันมาเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็ให้ฉันออกไปช่วยฮัวเหนียง”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะคิดย้อนกลับไปถึงเมื่อหลายวันก่อน ก่อนที่จะไปยอดเขาหมอกท้ายที่สุดแล้วการไปช่วยชีวิตคนบนยอดเขาหมอกนั้นเป็นเรื่องสำคัญ จึงต้องไปแจ้งภรรยาของตัวเองอย่างเป็นทางการเสียก่อนตอนแรกเขาก็กระวนกระวายใจ แต่ไม่คิดว่าพอหลังจากที่ซูจีรับฟังเรื่องนี้แล้ว เธอจะสงบนิ่งมากเธอกอดจิ้งจอกน้อยเอาไว้และพูดว่า ฉินอิงยังอยู่ที่โรงเรียนอนุบาลอีกสองชั่วโมงซูจีจะไปรับเธอกลับมาบ้าน“ฮัวเหนียง? เมื่อก่อนฉันเคยเห็นพวกนายจีบกันมากับตา อะแฮ่มเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นนี่เอง”“เอ่อ นี่…..”ฉินเฉาถูจมูกด้วยความอึดอัด เขาเผชิญหน้ากับภรรยาเอกของเข
