”ฉินเฉารีบยกมือขึ้นทันที “พนักงาน ขอไวน์สงหวงสองขวด”“ฉินเฉา นี่มันหมายความว่ายังไง!”ฝ่าเซียงไม่ยินยอมทันที“เอ่อ ฉันล้อเล่นน่า แค่ล้อเล่นเท่านั้น…..”หลวงจีนรูปนี้มีนิสัยที่ตรงไปตรงมาจนเกินไป เรื่องบางเรื่องก็ไม่สามารถล้อเล่นกับเขาได้“ฮัวเหนียง เธอคิดจะทำอะไรต่อไปในอนาคต? เธอยินดีที่จะเข้าร่วมนิกายหลัวซาของพวกเราจริง ๆ เหรอ?”ฉินเฉาทิ้งเรื่องตลกเอาไว้ แล้วเอ่ยถามฮัวเหนียงอย่างจริงจังท้ายที่แล้วสุดนิกายหลัวซาไม่ได้เหมือนกับยอดเขาหมอก มันไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่าสำนักฝ่ายธรรมะ“ข้าเป็นผู้ทรยศต่อยอดเขาหมอกแล้ว”ฮัวเหนียงกล่าวว่า “ดังนั้นคนเดียวที่ข้าพึ่งพาได้จึงมีแค่คุณชายเท่านั้น ถ้าหากคุณชายรังเกียจข้า ข้าจะไปซ่อนตัวอยู่ในภูเขาอันห่างไกล”“เขากล้าดียังไง!”ไป๋เจี่ยวเจียวตบโต๊ะ“จะรังเกียจได้ยังไง!” ฉินเฉาโบกมือครั้งแล้วครั้งเล่า “ฉันพาเธอออกมาจากยอดเขาหมอก และฉันก็อยากให้เธอมาอยู่ข้างกายฉัน ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอคือหุ่นเชิดปีศาจของฉันแล้ว ถ้าเธอไม่อยากเข้ามาอยู่ในนิกายหลัวซา เธอก็ยังเป็นซุนเจ่อของนิกายอยู่ ถ้าเธอไม่ว่าอะไรก็เข้ามาพักอยู่ในนิกายหลัวซาของพวกเรา และในอนาคตฉันหวังว่าเธอจะเข้ามามีส่วนร่วมในการประลองหงเหมิน”ฉินเฉาตั้งใจที่จะเปิดตัวในงานประลองหงเหมินให้ดี และแสดงศักดิ์ศรีของนิกายหลัวซาให้พวกเขาได้เห็น“ฮัวเหนียงจะทำให้ดีที่สุด”“เฮ้ ให้ฉันพูดบ้างสิ!”ไป๋เจี่ยวเจียวดูไม่มีความสุขสักเท่า
