ินต้องเสียหน้าครั้งยิ่งใหญ่ งานแต่งงานเกือบจะต้องกลายเป็นงานศพเขาไม่อาจกล˺ากลืนความเกลียดชังที่ฝังลึกเช่นนี้ได้ในเมื่อเป่ยถังพั่ว ผีแก่ผู้นั้นไม่เต็มใจที่จะช่วยชายชรา ชายชราก็จะไปขอให้ท่านเซียนฉื่อช่วยฆ่าเด็กหนุ่มคนนี้แทน“ส่งนิกายหลัวซา”ซวนหยวนเย่หยู่รอคอยที่จะเข้าร่วมงานประลองหงเหมินด้วยเช่นกัน เธอรอคอยที่จะออกไปจากสถานที่พัง ๆ แห่งนี้แทบแย่เธอยืนขึ้นและคำนับฉินเฉา“ขอกล่าวลา”ฉินเฉาคำนับกลับ เขาเป็นคนที่น่าประทับใจในสายตาของซวนหยวนเย่หยู่ ในครั้งหน้า เขาจะมาพาตัวเด็กผู้หญิงที่น่าสงสารคนนี้ออกไป“ส่งนิกายหลัวซา…..”คนในสำนักเซียนทองคำเดินเข้ามากล่าวอำลาฉินเฉาด้วย“ฉินเจินเหริน…ประมุขฉิน พวกเราขอกล่าวลา”ไป๋เจิ้งถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์ เขานั้นได้พบกับประมุขนิกายหลัวซา ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะอยู่ในเส้นทางปีศาจ แต่ความอดทนอดกลั้นและความกล้าหาญก็ทำให้ไป๋เจิ้งชื่นชมความอดทนอดกลั้นและความกล้าหาญเช่นนี้เท่านั้นที่จะทำให้นิกายยิ่งใหญ่ได้ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมในยามที่นิกายหลัวซาก่อตั้งนิกายขึ้นมาใหม่ ถึงได้รับเกียรติอันยิ่งใหญ่แบบนี้“ขอกล่าวลา”ฉินเฉาพยักหน้าให้ไป๋เจิ้ง “พวกเราเป็นศัตรูกัน และจะเป็นแบบนี้ต่อไปในอนาคตอย่างแน่นอน”หลังจากที่กล่าวจบ ฉินเฉาก็หันหลังและเดินจากไปไป๋เย่ไม่พอใจมาก เธอขมวดคิ้วและมองตามหลังฉินเฉาไป“เก่งจริง ๆ พอเป็นประมุขนิกายหลัวซาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน”เหมยหย่ากระซิบ“เจ้าไม่เข้าใจ
