ลายสวรรค์!”ฮัวเหนียงที่อยู่ข้างหลังนิ่งงันไปเล็กน้อยนี่คือคุณชายฉินที่เธอชื่นชอบเธอจำได้ว่าตอนที่เขาสังหารฟางหัว เขาก็พูดว่า พระเจ้าทำให้ผู้คนหวาดกลัวเท่านั้น“คุยโวโอ้อวดนัก!”จู้ลี่ซ่างเหรินอดกลั้นความโกรธไม่ได้ “เจ้าฝึกฝนมาเพียงไม่กี่ปีกลับกล้าพูดจายิ่งใหญ่เช่นนี้!”“โชคดีที่นายมีชีวิตอยู่มาหลายพันปี!”ฉินเฉากล่าวอย่างเหยียดหยามว่า “หากกลัวแม้กระทั่งสวรรค์แล้วนายจะยังฝึกตนไปเพื่ออะไร! การฝึกตนคือการต่อต้านเจตจำนงสวรรค์!สวรรค์ต้องการให้พวกเราตาย แต่พวกเราต้องการที่จะมีชีวิตอยู่!”“นี่…”หลาย ๆ คนมองหน้ากันเพราะคำพูดของฉินเฉาหลักปฏิบัติของการฝึกตนคือพฤติกรรมที่ต่อต้านเจตจำนงสวรรค์สวรรค์คือหนทางของธรรมชาติ และการเกิดแก่เจ็บตายก็ถือเป็นกฎแห่งธรรมชาติ ถ้าหากผู้คนอยากฝึกตน นั่นคือการละเมิดกฎแห่งธรรมชาติและละเมิดเจตจำนงของพระเจ้า“มัวไร้สาระอะไรกับมันอยู่ ฆ่ามันซะ! ถ้าไม่ฆ่ามันแล้วอนาคตของยอดเขาหมอกจะเป็นยังไง!”จู่หลงซ่างเหรินขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ด้านหลังครั้งนี้เขาต้องสูญเสียภรรยาและทหารของตัวเองไม่เพียงแต่ฮัวเหนียงจะถูกชิงตัวไป แม้กระทั่งไข่มุกมังกรก็ถูกทำลายลงไปด้วยการฝึกฝนหลายพันปีได้ถูกทำลายลงไปแล้ว“แม้ว่าเจ้าจะมีเหตุผล แต่วันนี้เจ้าต้องทิ้งฮัวเหนียงเอาไว้ที่นี่”ตี้จ้างซ่างเหรินยังคงยืนกราน “ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ยังเป็นคนของยอดเขาหมอกของพวกเราอยู่”“ถ้าอยากจะเข้ามาขวางทางนัก ก็ตายไปด้วยกัน
