ม่เชื่อ!”จู่หลงซ่างเหรินจ้องฉินเฉาด้วยความโกรธแค้นระคนตกใจ เมื่อเห็นว่าสายฟ้าของเขาทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เขาใช้เวลาฝึกฝนมาหลายพันปี ซึ่งเป็นเวลามาตรฐานในการเข้าสู่ขั้นประกายแสงระดับกลางแต่เด็กคนนี้ทำได้ยังไง ใช้เวลาฝึกฝนสองปีก็สามารถเข้าสู่ขั้นประกายแสงระดับแรกได้แล้วงั้นเหรอ?หากวันนี้อีกฝ่ายไม่ตาย ชายชราผู้นี้ก็ไม่ใช่มังกรแล้ว!เขาอ้าปากและพ่นไข่มุกมังกรที่ส่องแสงแวววาวออกมาไข่มุกมังกร คือแก่นพลังภายในของเขา ซึ่งเป็นอาร์ติแฟคชั้นสวรรค์ที่เขาใช้เวลาฝึกฝนมาหลายพันปีสัตว์อสูรทุกตนต่างมีอาร์ติแฟคน้อยมาก พวกเขาใช้เวลาในการฝึกฝนแก่นพลังภายในต่อไปเรื่อย ๆเนื่องจากแก่นพลังภายในเป็นจุดที่อ่อนแอที่สุดของพวกเขา ถ้าหากฝึกฝนแก่นพลังภายในจนอยู่ยงกระพัน พวกเขาจะมีสิ่งใดให้ต้องกลัวอีกไข่มุกมังกรของจู่หลงซ่างเหรินเองก็เช่นเดียวกันเมื่อเขาพ่นมันออกมา ท้องฟ้าด้านบนเกิดฟ้าแลบเล็กน้อยไข่มุกมังกรคำรามลั่นและพุ่งตรงเข้าไปหาฉินเฉาฉินเฉาไม่คิดจะรับการโจมตี เขาใช้เท้าเตะซวนหยวนเย่หยู่ออกไปพร้อมกับหลบไข่มุกมังกรที่พุ่งเข้ามาไข่มุกมังกรส่งเสียงคำรามดังลั่น และตกลงไปยังยอดเขาที่อยู่ระยะไกลตูม!ภูเขาทั้งลูกกลายเป็นเศษฝุ่นทันทีทุกคนต่างอุทานออกมาฉินเฉาอดที่จะตะโกนออกมาไม่ได้เชี่ย นี่มันอาวุธนิวเคลียร์หรือไงชายชราคนนี้มีพลังที่แกร่งกล้ามาก และเริ่มที่จะทำตัวไร้ยางอายขึ้นมาแล้ว ดูเหมือนว่าการต่อสู้ในครั้งนี้จะบังคับให
