“ศิษย์น้องหญิง วันนี้ถึงวันแต่งงานของเจ้าแล้ว”ตงฟางอิ๋งที่นั่งอยู่อีกด้าน มองฮัวเหนียงที่กำลังแต่งเนื้อแต่งตัวอยู่จากนั้นเธอได้พูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม “แต่เดิมศิษย์น้องหญิงก็มีใบหน้าที่งดงามราวกับดวงจันทร์อยู่แล้ว พอได้แต่งตัวก็ยิ่งงดงามมากขึ้นไปอีกหากศิษย์น้องหญิงยิ้มออกมา ข้าว่าผู้ชายทั้งโลกจะต้องคลั่งไคล้เจ้า”“ฮิ ๆ …”ฮัวเหนียงหัวเราะออกมาเบา ๆ “เนื้อหนังเป็นเพียงแค่ภาพลักษณ์เท่านั้น พวกเราเป็นผู้ฝึกตนฝ่ายจิตวิญญาณ ไม่ควรใส่ใจเรื่องเหล่านี้”“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง”ตงฟางอิ๋งกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าพวกเราจะเป็นผู้ฝึกตนฝ่ายจิตวิญญาณ แต่ท้ายที่สุดแล้วพวกเราก็เป็นผู้หญิง มีคำกล่าวเอาไว้ว่า สตรีตั้งใจแต่งหน้าเพื่อคนที่รัก บางทีวันนี้ศิษย์น้องหญิงอาจจะต้องเจอกับคนที่ตัวเองพึงใจ หากเจ้าไม่แต่งหน้าแต่งตัวให้ดีและปล่อยให้เขาเข้าห้องหอไปเจอเจ้าทั้ง ๆ แบบนั้นก็ไม่สมควร”ฮัวเหนียงไม่ได้พูดอะไรออกมาหัวใจของเธอถูกบีบจนแน่นไปหมดฉินเฉาอยู่ที่นี่ เขาจะต้องอยู่ข้างนอกท่ามกลางฝูงชนเพื่อรอคอยเวลาที่จะปรากฏตัวออกมาพระเจ้า หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น นั่นเป็นความผิดของฮัวเหนียงผู้นี้แต่เพียงผู้เดียว หากท่านต้องการจะลงโทษก็ขอให้ท่านลงโทษเพียงแค่เธอ อย่าได้ลงโทษเขาเลยเธอยินดีที่จะแบกรับความบาปทั้งหมดของเขา“ดูสิ ใกล้ถึงยามเฉินแล้ว จู่หลงซ่างเหรินของพวกเราจะต้องรอคอยศิษย์น้องหญิงผู้แสนดีอยู่แน่”จากนั้นเธอได้หันไปเตือนผ
