กตนที่มาร่วมแสดงความยินดี จากนั้นเธอก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยอารมณ์“ศิษย์น้องหญิง เจ้าดูคนที่นั่งอยู่ด้านบนพวกนั้นสิ!”หลี่เหว่ยหลงชี้ไปยังผู้คนบนปะรำพิธีและอดไม่ได้ที่จะตะโกนบอกศิษย์น้องของเขา“พวกเขาดูมีพลังอำนาจมาก ๆ!”เหมยหย่ารู้สึกเช่นนั้น“เจ้าคงจะยังไม่รู้”ไป๋เจิ้งที่รักษาตัวมาทั้งคืนจนดีขึ้นกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม “ชายชราคนที่มีรูปร่างเหมือนเด็กคือตี้จ้างซ่างเหรินจากตระกูลเป่ยถัง เขาเป็นเต่ามังกรที่ฝึกฝนมาหลายพันปี ถัดมาคือชายวัยกลางคนที่มีผมและเคราสีขาว เขาคือจู้ลี่ซ่างเหรินแห่งซีเหมิน เขาเป็นเสือขาวที่ฝึกฝนมาหลายพันปีเช่นกัน ส่วนสาวงามราวกับดอกไม้ผู้นั้น อย่าได้มองว่าเธอเป็นเด็กสาวล่ะ ที่จริงเธอมีชีวิตอยู่มาหลายพันปีแล้ว เธอคือชิงอีซ่างเหรินจากตระกูลหนานกง เป็นบรรพบุรุษนกสีฟ้าที่ฝึกฝนมาหลายปี”“พวกเขาเป็นอสูรทั้งหมด…”เหมยหย่ากระซิบเสียงเบา“ชู่ว!”หลี่เหวยหลงรีบส่งสัญญาณบอกให้เธอเงียบทันที “พวกเขาไม่ใช่อสูร พวกเขาเป็นเซียน!”“ใช่แล้ว หย่าเอ๋อ เจ้าต้องให้ความสนใจกับเรื่องนี้ด้วย”ไป๋เจิ้งกล่าวว่า “เมื่อหลายพันปีก่อนพวกเขาโหดเหี้ยมมาก แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้ยอมจำนนต่อเจ้าตำหนักยอดเขาหมอกรุ่นแรกและกลายเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกปักรักษาภูเขาแห่งนี้”“ท่านอาจารย์ เด็กผู้หญิงที่นั่งอยู่ด้านบนเป็นใครกัน ดูเหมือนว่าเธอจะอายุเกือบเท่ากับข้าเลย”เหอเจิ้นหยู่ชี้ไปยังที่นั่งลำดับแรกและพู
