กใจมาก เขาผละออกจากตัวไป๋เย่และเงยหน้าขึ้นมองทันทีทันใดนั้นหยดเหงื่อเย็นก็ไหลลงมาคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ใครอื่น เธอคือจีหยวนหยวนผู้สวมเสื้อคลุมสีขาว“จิตวิญญาณสาว เจ้า…เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!”เป่ยถังป้าเทียนตื่นตระหนก “ที่นี่คือยอดเขาหมอกนะ!”“ข้าย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าที่นี่คือยอดเขาหมอก”จีหยวนหยวนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม “หายากจริง ๆ ที่จะเห็นคุณชายเป่ยถังผู้เคร่งขรึมคนนี้อยู่ตามลำพัง ปกติจะมีผู้คุ้มกันคอยลาดตระเวนอยู่ในตระกูลเป่ยถังจนทำให้ข้าปวดหัว หากข้าจับเจ้าได้ตระกูลเป่ยถังจะต้องอยู่ในโอวาทยิ่งกว่านี้แน่”“จิตวิญญาณสาว อย่าได้คิดจะมาแตะต้องพี่ใหญ่เป่ยถังของข้า!”ไป๋เย่ตะโกนกร้าวพร้อมชักกระบี่เล่มยาวออกมาจากฝัก บนกระบี่มีแสงสีทองเปล่งประกายออกมา“เจ้าบังอาจมาทำร้ายข้า!”เป่ยถังป้าเทียนยื่นกำปั้นออกมา “ข้าคือคุณชายตระกูลเป่ยถังหากเจ้าจับตัวข้าไป เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับการล้างแค้นอย่างบ้าคลั่งจากตระกูลเป่ยถัง!”“คำพูดนี้ช่างฟังดูน่าเบื่อเสียจริง”จีหยวนหยวนเบ้ปาก “มีอะไรจะพูดอีกมั้ย? ข้าไม่มีเวลามากพอที่จะมาพูดคุยกับเจ้าหรอกนะ”“ตายซะเถอะจิตวิญญาณสาว!”ไป๋เย่วาดกระบี่ในมือ ทันใดนั้นสิงโตสีทองตัวหนึ่งที่มีขนาดลำตัวยาวสี่เมตรก็กระโจนเข้าใส่จีหยวนหยวน“พี่ใหญ่เป่ยถังรีบหนีไปเร็วเข้า ท่านเพิ่งได้รับวิชากระบี่มาลมปราณของท่านจึงยังไม่คงที่ ตอนนี้ท่านยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจิตวิญญาณตนนี้”“น้องหญิง ล
