รย์ก็นั่ งขัดสมาธิบนเตียงและกล่าวว่า “การฝึกตนด้วยการจด จ่อจะทําให้ค�าคืนนี้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว พรุ่งนี้พวกเราทุกคนในสํานัก เซียนทองคําจะปล่อยให้คนนอกมาเล่นตลกด้วยไม่ได้ บาดแผลของ อาจารย์ยังไม่หายดีและยังคงต้องรักษาตัว พวกเจ้าจงอย่ารบกวน ส่วน ฉินเจินเหริน หากมีเรื่องอะไรก็สามารถเรียกหาศิษย์เอกของข้าได้ โดยตรง” เขาพยักหน้าให้ฉินเฉา ก่อนที่จะเริ่ มหลับตาและจดจ่ออยู่กับการ รักษาตัว “ฉินเจินเหริน หากมีเรื่องอะไรก็บอกข้าได้เลย” หลี่เหว่ยหลงยังคงมีความสุภาพ เขากล่าวก่อนจะเริ่ มหลับตา ฝึกฝนสมาธิ ศิษย์คนอื่นก็เช่นกัน ฉินเฉาเองก็นั่ งขัดสมาธิและแสร้งทําเป็นฝึก ตนด้วยอีกคน เขามีแก่นปีศาจอยู่แล้วไฉนเลยจะต้องฝึกฝนอีก แต่เมื่อกําลังเล่นละคร เขาเองก็ต้องลงทุนสักเล็กน้อย ในที่สุดพระอาทิตย์ก็ตกลงไป มีเพียงความมืดมิดในยามค�าคืนที่ เข้ามาแทนที่ และเมื่อเสียงดังจากด้านนอกค่อย ๆ เงียบลงไป ฉินเฉาก็รู้ ว่ามันถึงเวลาแล้ว
