ูชาโทษจริง ๆ!”หลี่ฟ่านฟ่านพูดพลางทำมือทำไม้ “ฝาตั่วของนายบริสุทธิ์เหมือนกับกระดาษขาว ถ้าฉันไม่สอนให้เธอร้ายกาจแล้วเธอถูกรังแกอย่างหยาบคายขึ้นมาจะเป็นยังไง?”“มีเหตุผล!”ฉินเฉาขี้เกียจลดตัวเองให้อยู่ในระดับเดียวกันกับหลี่ฟ่านฟ่าน เขาติดเชื้อหลี่ฟ่านฟ่านมาแล้วจริง ๆสาวน้อยคนนี้เมื่อถึงเวลาขี้เกียจ เธอก็ขี้เกียจมากแต่ก็สร้างปัญหาขึ้นเป็นคนแรกเสมอ“แน่นอนว่าการเดินทางไปรอบโลกมันไม่ได้มีเหตุผลที่ยากขนาดนั้น”หลี่ฟ่านฟ่านกล่าวว่า “หากฉันมีเหตุผล ฉันก็สามารถไปได้ทุกที่”“ฉันขี้เกียจเกินกว่าจะไปจัดการเธอแล้ว”“ฉันก็ขี้เกียจเกินกว่าจะไปยุ่งกับนายเหมือนกันนั่นแหละ ใช่แล้วพูดถึงเรื่องการชิงตัวเจ้าสาวก็ต้องเตรียมพร้อมก่อน นายอยากให้ฉันเอาระเบิดปรมาณูมาให้นายขว้างลงยอดเขาหมอกหรือเปล่า”“เชี่ย เธออยู่ในแก๊งเจ้าพ่อหรือไง!”ฉินเฉาเส้นเลือดขึ้น “แล้วเธอจะไปเอาระเบิดปรมาณูที่ไหนมาให้ฉัน!”“ฉันหามันได้ก็แล้วกัน!”หลี่ฟ่านฟ่านเลิกคิ้วมองฉินเฉา “ถ้าฉันบอกนายว่าเอามาจากไหนนายก็ได้ไปกำจัดมันหมดน่ะสิ! เมื่อถึงเวลานั้นนายก็แค่ท่องกระบี่หยินหยางราชันย์มารและถือระเบิดปรมาณูบินขึ้นไปเหนือยอดเขาหมอกจากนั้นก็ทิ้งลงไปบนยอดเขา! หลังจากนี้จะยอดเขาหมอกที่ไหนก็ต้องเปลี่ยนชื่อเป็นหุบเขาเลือนราง!”“แม่งเอ๊ย นี่เธอเป็นผู้ก่อการร้ายใช่มั้ย!”ฉินเฉาเหงื่อตก “ถ้าทิ้งระเบิดปรมาณูลงไป ฮัวเหนียงได้ตายกันพอดี!”“เธอเป็นอสูร เธอต้องมีโชคอย
