ี่จะหาเส้นทางลวงตาเพื่อไปยังสำนักได้ในนิกายหลัวซา ฉินเฉาก็เริ่มวางภาพลวงตาแล้วเช่นกันศิษยานุศิษย์จะได้ไม่ถูกพวกนิกายเหยียนลั่วขโมยตัวออกไปเหมือนครั้งก่อนท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็ไม่ได้เป็นอย่างสำนักใหญ่ ๆ อย่างสำนักเทพยุทธ์ที่มีศิษย์และปรมาจารย์อยู่จำนวนมากมายนับไม่ถ้วน ที่ถึงจะไม่ต้องวางภาพลวงตาก็ยังไม่มีใครกล้าเข้ามาขโมยในขณะเดียวกันนั้น ณ ยอดเขาหมอกก๊อก ก๊อก!เสียงจากประตูไม้ดังขึ้น ฮัวเหนียงผู้สวมอาภรณ์สีขาวใช้เครื่องสำอางแต่งเติมใบหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาเปิดประตู“ฮิ ๆ ฮัวเหนียงไม่ได้เจอกันมานานเจ้าก็ยังคงงดงามเหมือนเก่า”เมื่อเปิดประตูออกไปก็พบตงฟางอิ๋งผู้มีรอยยิ้มบนใบหน้ายืนอยู่ด้านนอก“ที่แท้ก็เป็นศิษย์พี่หญิงตงฟาง”ฮัวเหนียงกล่าวเบา ๆ อย่างเป็นพิธีการ“ศิษย์พี่หญิงอะไรกัน ข้าไม่กล้าหรอก”ตงฟางอิ๋งกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ความสามารถของฮัวเหนียงล˺าหน้าข้าไปแล้ว หากเรียกข้าว่าศิษย์พี่หญิง แล้วสาวน้อยอย่างข้าจะชดใช้ได้ยังไง”“ศิษย์พี่หญิงล้อข้าเล่นแล้ว”บนยอดเขาหมอกแห่งนี้พูดจากันด้วยพลังหลังจากที่เข้าสู่ขั้นกายทองคำจะกลายเป็นศิษย์เอก และหากเข้าสู่ขั้นประกายแสงจะกลายเป็นผู้อาวุโสของตำหนักฮัวเหนียงผู้นี้ทำลายโซ่ตรวนแห่งขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งขั้นสุดท้ายด้วยร่างจิตวิญญาณ และเข้าสู่ขั้นกายทองคำชั้นแรกนั่นเป็นสิ่งที่ไม่มีในยอดเขาหมอกคาดคิดแต่เจ้าตำหนักกลับไม่สามารถรับฮัวเหนียงเป็นศิษย์ได้ เพราะว่าผู
