ตนนี้มีรูปร่างหน้าตาไม่ต่างอะไรไปจากวิญญาณธรรมดาแต่เธอมีดวงตาสีแดงราวกับสีของเลือดนั่นคือลักษณะของวิญญาณร้ายยิ่งไปกว่านั้นเธอยังเป็นผีสาวที่ร้ายกาจมากหลังจากที่เธอปรากฏตัวออกมา เธอก็เดินไปเดินมารอบ ๆ สุสานอยู่หลายรอบ จนพบว่าตัวเธอนั้นไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้ จึงนั่งลงที่หลุมศพหลุมหนึ่งและร้องไห้ออกมาเสียงร้องไห้ในยามค˹าคืนนี้ทั้งโหยหวนและรุนแรง“ฮือ… ฮือ…”“มารดามันเถอะ คนทั่วไปมาได้ยินคงได้หวาดกลัวจนตายแน่”ฉินเฉาเองก็หัวใจเต้นรัว แต่โชคดีที่เขาเป็นผู้ฝึกตนและในอดีตยังวิ่งเข้าไปในยมโลก แน่นอนว่ามันน่าตื่นเต้นกว่าหนังสยองขวัญทุกเรื่องแม่นางเจินยังคงนั่งร้องไห้ ร่างกายของเธอสั่นเทาเสียงร้องไห้แผดดังไปทั่วทั้งหมู่บ้านอย่างรวดเร็วจนชาวบ้านต่างพากันหวาดกลัว“พร้อมไปจัดการเธอแล้ว”ฉินเฉาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะกระโดดลงจากป้ายหลุมศพและขยับเข้าไปใกล้แม่นางเจินเขากระโดดไปมาเงียบ ๆ ราวกับแมวการกระโดดไปที่ป้ายหลุมศพตรงหน้าแต่ละครั้งเป็นไปอย่างแผ่วเบา และไม่เกิดเสียงใด ๆฉินเฉากลัวว่าหากเข้าไปใกล้ผีสาวตนนี้จะทำให้เธอตกใจจนหนีไปเขากระโดดไปเรื่อย ๆ จนมาถึงด้านหลังแม่นางเจินอย่างเงียบ ๆจากนั้นจึงกระโดดจากป้ายหลุมศพ และแอบเข้าไปใกล้แม่นางเจินในมือของเขามีโซ่สีดำปรากฏอยู่แต่เมื่อโซ่ปรากฏออกมานั้น มันก็ส่งเสียงกระทบกันเบา ๆทันใดนั้นแม่นางเจินก็หันหน้ามา ดวงตาสีแดงก˹าบนใบหน้าซีดขาวของเธอจ้องฉินเฉาอย่
