งส่วนตอนนี้เหลือเธออยู่เพียงคนเดียวครั้งหนึ่งองค์กรที่เลื่องชื่อลือนามต้องตกอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชเพียงเพราะผู้ชายตรงหน้าเธอเพียงคนเดียวเท่านั้นเขาเป็นคนที่น่าหวาดหวั่นขนาดนี้ได้ยังไง…..ผู้ฝึกตนจากประเทศจีนน่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ?“อย่าฆ่าฉันเลย ฉัน ฉันยอมจำนนต่อนายแล้ว!”เอลโมตัวสั่นคุกเข่าลงไปต่อหน้าฉินเฉาแล้วพูดออกมา“ฉันยินดีที่จะมอบทุกอย่างของฉันให้กับนาย… รวมไปถึงตัวฉันด้วย”เมื่อพูดจบเธอก็ดึงคอเสื้อของเธอลงมา เผยให้เห็นร่องลึกด้านในฉินเฉากวาดตามองแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม“ดี เธอเซ็กซี่มาก”“เป็นเกียรติที่ท่านชื่นชม… ทุกอย่างของฉันเป็นของท่าน…..”เอลโมกล่าวก่อนที่เธอจะลุกขึ้นยืนและขยับเข้าไปแนบชิดฉินเฉา“ท่าน…”ดวงตาของเอลโมคลอไปด้วยน˺าตา มือข้างหนึ่งของเธอยกขึ้นสัมผัสกับหน้าอกของฉินเฉา“ฮิ ๆ …”เอลโมเห็นว่าฉินเฉาไม่ได้ปฏิเสธ เธอขยับเข้าไปจูบริมฝีปากของเขามือข้างซ้ายของฉินเฉาโอบรอบเอวของเอลโมเอาไว้ มืออีกข้างคว้าไปที่หน้าผากของเธอ“อ๊ะ! ท่านจะทำอะไร…..”เอลโมถอนริมฝีปากออกมาและมองฝ่ามือที่จับหน้าผากของเธอเอาไว้ ร่างกายของเธอสั่นเทิ้ม“ฉันทำอะไรเหรอ? ฉันสิต้องถามเธอก่อนว่าเธอจะทำอะไร”แววตาของฉินเฉาปรากฏความเย็นชาออกมาเอลโมหวาดกลัวไปถึงสุดขั้วหัวใจลูกศรวารียังจ่ออยู่ด้านหลังของฉินเฉา เธอไม่กล้าขยับไปมากกว่านี้เขามองมันออก…..“ถึงแม้ว่าเธอจะยอมจำนนจริง ๆ ฉันก็ไม่ยอมรับ ถึงผิวจะไม่มีสีมันก็ยังยากที่จะท
