นาสังหาร “เจ้า เป็นเจ้า! คราวที่แล้วเจ้าทำให้ข้าได้อับอายจริง ๆ … หึ ๆ …..”“นั่นเพราะแกโง่เองยังไงล่ะ”หลังจากที่ซูจีจากไป ฉินเฉาก็ไม่มีอะไรที่ต้องกังวลอีกฉินเฉานั่งขัดสมาธิบนโต๊ะ ก่อนที่จะหยิบบุหรี่ออกมาจุดไฟ แล้วปล่อยควันออกมาช้า ๆ “มี IQ อยู่แค่นี้ ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าแกมาเป็นเจ็ดเทพปีศาจได้ยังไง”“เจ้ากล้าหัวเราะเยาะข้า!”แมมม่อนที่ครอบครองร่างของกิลคำรามออกมา โต๊ะและเก้าอี้ทั้งหมดในห้องระเบิดออกแม้แต่ราศีสิงห์ คอร์ทเองก็โดนโจมตีไปด้วยสหายที่จองหองผู้นี้ไม่อยู่ในสายตาของแมมม่อน“แกมาทำร้ายฉันแบบนี้ได้ยังไง!”คอร์ทลุกขึ้นมาและตะโกนใส่แมมม่อน “ฉันเรียกตัวแกออกมา แกก็ควรที่จะต้องฟังคำสั่งของฉัน!”“เจ้าเป็นใครถึงกล้ามายกมือยกไม้ใส่เทพปีศาจ!”แมมม่อนยิ้มอย่างเหยียดหยาม เขายื่นมือไปหาคอร์ท และคว้าลำคอของเขาไว้กลางอากาศ“เจ้าคิดว่าข้าเป็นปีศาจตัวเล็ก ๆ ที่จะทำตามใจเจ้าหรือไง?สิ่งมีชีวิตที่ต˹าต้อยอย่างเจ้าควรจะคลานมาอยู่แทบเท้าและร้องขอความเมตตาจากข้า”“แกกล้าฆ่าฉันงั้นเหรอ!”คอร์ทหายใจไม่ออกจนหน้าแดงก˹า เขาตะโกนออกมา “ฉันเป็นคนอัญเชิญแก! พวกเรามีสัญญาต่อกัน!”“สัญญา? ใช่แล้ว สัญญาเป็นสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์และฝ่าฝืนไม่ได้”แมมม่อนหลับตาและพยักหน้าคอร์ทโล่งใจและตะโกนออกมาอีกครั้ง “ยังไม่รีบปล่อยฉันไปอีก!ไอ้ปีศาจหน้าโง่!”แต่ใครจะรู้ว่าแมมม่อนจะพุ่งเข้ามาอยู่ต่อหน้าคอร์ท และใช้มือคว้าคอของอีกฝ่ายตรง ๆ
