ดพร้อมรอยยิ้ม “มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันสักหน่อย”“เจ้ามนุษย์รนหาที่ตาย! เจ้าจะต้องชดใช้เรื่องนี้!”แมมม่อนกล่าวก่อนจะอ้าปาก หันหน้าไปทางฉินเฉาตูม!ลำแสงสีดำที่หนามากกว่าสามเมตรปะทุออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัวลำแสงสีดำพุ่งใส่ร่างของฉินเฉา และพุ่งไปไกลถึงท้องฟ้าในยามค˹าคืนน่าเสียดายที่ลำแสงสีดำเผาไหม้ได้เพียงแค่เงาของฉินเฉาเท่านั้นเขายืนอยู่บนโต๊ะอีกตัวหนึ่งและเยาะเย้ยแมมม่อน“เรือลำนี้เป็นทรัพย์สินของวิหารแห่งความมืด อย่าไปทำลายมันเลย มาเถอะ เราไปเล่นที่ทะเลกัน”เมื่อกล่าวเสร็จ เขาก็ขึ้นไปเหยียบบนกระบี่หยินหยางราชันย์มารจากนั้นจึงบินไปยังดาดฟ้าเรือและออกไปยังผืนทะเล“จะไปไหน!”แมมม่อนไม่คิดจะปล่อยให้ฉินเฉาจากไปอยู่แล้ว เหตุผลที่เขายินดีจะถูกอัญเชิญมาที่นี่ก็เพื่อที่จะมากำจัดฉินเฉาแน่นอนว่าฉินเฉามีแผนการอยู่ในใจ ถึงแม้ว่าแมมม่อนจะอยู่ในขั้นประกายแสง แต่จะเป็นการดีกว่าหากเขาไม่ใช้จิตก่อเกิดเพื่อเข้าสู่ขั้นเซียนอมตะและฆ่าแมมม่อนเนื่องจากพลังเทพของเขายังไม่แข็งแกร่งมากนัก เมื่อเขาใช้จิตก่อเกิดจึงส่งผลกระทบต่อตัวเขาอย่างยิ่งใหญ่ แต่ในอีกด้านหนึ่งก็จะอ่อนแอลงไปด้วยจุดนี้ทำให้จิ่วเทียนเซียนเฟยนั้นแข็งแกร่งมากจิตก่อเกิดของเธอสามารถลบล้างรากฐานการฝึกตนของฝ่ายตรงข้ามได้ และปล่อยฝ่ายตรงข้ามไปอย่างโหดร้าย“ฉินเฉา วันนี้เจ้าจะต้องตาย!”แมมม่อนกล่าวก่อนที่บนท้องฟ้าจะเริ่มเปลี่ยนไปเขาออกจากร่างมนุษย์ และมีเขาคู่ห
