ลูกเต๋าไปหมดแล้ว มันจะยังอยู่ในนี้ได้ยังไง!“ถูกอีกแล้ว!”แต้มที่ปรากฏเหมือนกัน ทำให้ฉินเฉาได้เงินเพิ่มมาสองเท่ากลายเป็นหนึ่งร้อยหกสิบล้าน เขาหยิบชิปออกมาจำนวนสิบล้านก่อนจะเริ่มแจกจ่ายให้กับนักพนันรอบ ๆเหล่านักพนันได้ดูทั้งเรื่องสนุกและยังได้เงิน นับว่าเป็นเรื่องที่ดีมากสำหรับพวกเขาอาร์เธอร์ขบกรามแน่นด้วยความไม่เข้าใจเหตุที่เขาไม่เข้าใจเช่นนี้เป็นเพราะเสี่ยวไป๋สังเกตเห็นว่ากลิ่นอายแห่งความมืดของอาร์เธอร์เปลี่ยนไปเมื่อเสี่ยวไป๋พิจารณาดู จึงได้กลืนกินพื้นที่และเอาลูกเต๋าทั้งสามลูกออกมาและในชั่วพริบตาที่อาร์เธอร์ยกกล่องขึ้นมา เสี่ยวไป๋ก็ส่งลูกเต๋ากลับเข้าไปอยู่ด้านในถึงแม้อาร์เธอร์จะคิดเรื่องนี้จนหัวระเบิดก็คงจะคิดไม่ออก“มา ๆ มาเล่นกันต่อ”ฉินเฉานำชิปที่เหลืออยู่จำนวนหนึ่งร้อยห้าสิบล้านออกมา แล้วกล่าวกับอาร์เธอร์พร้อมรอยยิ้ม “พวกเราเล่นกันอย่างมีความสุขมากเลยใช่มั้ยล่ะ”อาร์เธอร์ไม่มีทางเลือก เขาฝืนใจเล่นกับฉินเฉาต่อทั้งสองคนราวกับเป็นเทพแห่งการพนันที่มีชีวิต ไม่ว่าเขาจะใช้วิธีการใด ๆ ก็ไม่สามารถเอาชนะได้เลยและแน่นอนว่าแต้มสุดท้ายก็ตรงตามที่พวกเขาเดากันเอาไว้ทั้งคู่เล่นชนะจนกระทั่งได้เงินไปสองพันล้านดอลลาร์จากกาสิโนแห่งนี้ อาร์เธอร์จึงหยุดในที่สุด“คุณสองคนทำให้กาสิโนของเรามีสภาพคล่องมากขึ้นแล้ว!”เมื่อเห็นว่าตรงหน้าของฉินเฉามีชิปคริสทัลจำนวนมาก อาร์เธอร์ก็ปาดเหงื่อที่ไหลลงมาบอสได้โมโหแน่ ๆ
