ใจ…..”“สบายใจงั้นเหรอ?”ซวนหยวนอิงจี๋ส่ายหน้า “ข้าเกลียดชังอิงเทียนเพียงผู้เดียว ไม่ได้เกลียดชังคนรอบตัวเขา หากเจ้าไปทำร้ายคนรอบตัวของเขา อิงเทียนคงจะเกลียดชังข้าไปตลอดชีวิต แต่ละครั้งข้าจึงใช้คนเหล่านี้มาข่มขู่เขาเท่านั้น แต่เจ้า… โอ้…..”“ฝ่าบาท นี่เป็นความผิดของพวกเราเอง ขอฝ่าบาทโปรดลงโทษด้วย!”ไป๋เจ๋อยังคงคุกเข่าคำนับต่อซวนหยวนอิงจี๋“ไป๋เจ๋อ เอาล่ะ เจ้าลุกขึ้นได้แล้ว”ซวนหยวนอิงจี๋ถอนหายใจ “ข้าเองก็รู้สึกละอายใจแก่เจ้าเช่นกันในอดีตข้าติดตามอิงเทียนขึ้นไปบนดินแดนสวรรค์มายาและทิ้งเจ้าเอาไว้เบื้องล่าง ไม่รู้ว่าเจ้าได้เรียนรู้อะไรมาจากมนุษย์บ้าง ไป๋เจ๋อ เจ้าเป็นสัตว์อสูรที่มีสติปัญญาสูงที่สุด และเจ้าเองก็มีความทะนงตัวมากที่สุดด้วย เจ้ามักจะคิดว่าเจ้าเข้าใจความคิดของข้าดี แต่มันไม่ใช่เช่นนั้นอิงเทียนเองก็เช่นกัน เขาก็มักจะคิดอยู่เสมอว่าเข้าใจข้าดี แต่ในความเป็นจริงแล้ว เขากลับไม่เข้าใจอะไรเลย…..”ซวนหยวนอิงจี๋กล่าวออกมา เธอเงยหน้ามองท้องฟ้าและเริ่มจมอยู่กับความคิดของตัวเองราวกับว่าเธอเป็นประติมากรรมที่สวยงาม เธอนั่งอยู่ตรงนั้นไม่ขยับเขยื้อนไปไหน“ไป๋เจ๋อ เจ้าได้สร้างหายนะครั้งใหญ่แล้ว”เทาเที่ยผลักไป๋เจ๋อที่อยู่ข้าง ๆ เบา ๆ“ที่จริงข้าเองมีเรื่องจะพูดกับเจ้า…”ไป๋เจ๋อลดเสียงลงและกระซิบข้างหูอีกฝ่าย “ความคิดของฝ่าบาทไม่ยากที่จะคาดเดา ตราบใดที่สามารถอยู่กับอิงเทียนได้ ฝ่าบาทจะมีความสุขมากที่สุ
