นหลังคาที่อยู่ใกล้ๆ นี้คนคนนั้นสูงถึงสองเมตรและรูปร่างผอมบางจนดูราวกับเศษสายป่าน เขามีใบหูคู่หนึ่งที่กางออกมา ยืนอยู่ข้าง ๆ ไป๋เจ๋อ“คุณลุง การลักพาตัวและชิงตัวเด็กมันผิดกฎหมายนะคะ ตำรวจจะต้องมาจับคุณลุงแน่ ๆ”“กฎหมายล้วนไร้ประโยชน์สำหรับพวกเรา งูจำแลงกายจงพาตัวเธอไปซะ ข้าสัมผัสได้ว่าอิงเทียนกำลังจะมาที่นี่”ไป๋เจ๋อโบกมือ ชายเศษสายป่านจึงยื่นมือออกมาเพื่อจะจับตัวฉินอิงเอาไว้พรึบ!แต่ใครจะรู้ว่าจู่ ๆ ก็มีปีกสีขาวปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเสี่ยวอิงปีกคู่นั้นเริ่มกระพือพาร่างกายของเธอบินหนีมือของงูจำแลงกายไปไกลหลายเมตรในทันที“โลลิค่อนกันทั้งคู่”เสี่ยวอิงยืนบนเบาะของจักรยานคันหนึ่ง เธอมองอสูรที่ร้ายกาจทั้งสองตนที่กำลังประหลาดใจ แล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า “ถึงแม้ว่าพวกคุณลุงจะเป็นผู้ใหญ่แต่ก็ประมาทเสี่ยวอิงไม่ได้นะ จะจับเสี่ยวอิงคงจะยากสักหน่อย”“เร่งมือเร็วเข้า ไม่ต้องออมมือกับสาวน้อยผู้นี้แล้ว”ไป๋เจ๋อกล่าวเตือนสติงูจำแลงกายของเขา ก่อนที่จะหยิบหนังสือออกมาเปิดแล้วท่องคาถาทันใดนั้นพื้นในซอยก็กลายเป็นโคลนตมไปทันที ในไม่ช้าฉินอิงก็พบว่าจักรยานที่เธอกำลังเหยียบอยู่นั้นกำลังจมลงไปที่นี่ไม่ใช่พื้นถนนลาดยางอีกต่อไป แต่มันถูกเปลี่ยนเป็นหนองน˺าเพราะไป๋เจ๋องูจำแลงกายที่อยู่ข้าง ๆ เขายื่นมือทั้งสองข้างจุ่มเข้าไปในหนองน˺านั้นทันทีถึงแม้ว่าระยะทางจะอยู่ห่างกันมากกว่าสิบเมตร แต่ในหนองน˺าใต้ร่างของฉินอิงกลับมี