“อาจารย์ซู ทำแบบนี้ถูกหรือเปล่าคะ?”ในห้องเรียนเต้นของโรงเรียนกวงหยวน มีเด็กสาวในชุดรัดรูปยืนเรียงแถวกันพิงราวเหล็กหน้ากระจก และกดขาข้างหนึ่งลงไปท่ากดขาของเด็กสาวที่เข้ามาเรียนนั้นยังไม่ได้มาตรฐานนัก แต่เธอยังคงถกเถียงกับเพื่อนร่วมชั้นที่อยู่ข้าง ๆ ทั้งคู่เถียงกันสักพักก่อนจะเอ่ยถามซูจีที่กำลังกดขาอยู่เช่นกัน“หืม?”ซูจีสวมกางเกงรัดรูปที่โชว์ส่วนโค้งเว้าเย้ายวนใจ เธอหันหน้าไปมองเด็กนักเรียนทั้งสองคน“เหยียดขาไปอีกหน่อย ถ้างอแบบนั้นมันจะไม่ได้ผลอะไร”ซูจียิ้มก่อนที่เธอจะชี้ไปที่น่องเรียวของเธอและพูดว่า “ทำให้ตรงแบบนี้ถึงจะได้มาตรฐานและยืดกล้ามเนื้อได้ นี่คือการเรียนท่าเคลื่อนไหวของวันนี้”เด็กสาวเหล่านี้ล้วนลงวิชาเลือก การเต้นหลังจากที่ซูจีเพิ่งเข้าเรียนหลักสูตรในระดับสูงกว่าปริญญาตรีก็เป็นเรื่องยากที่เธอจะสอนวิชาพลศึกษาได้อย่างเต็มที่ ดังนั้นซูเฟยจึงจัดตารางสอนของเธอให้เหลือเพียงวิชาการเต้น ซึ่งเป็นวิชาเลือกเท่านั้นและมีเพียงหนึ่งครั้งต่อสัปดาห์ทักษะการเต้นของซูจีนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในโรงเรียน แต่ละครั้งที่เธอปล่อยวิชาเลือกการเต้นลงมา การลงทะเบียนจึงเต็มไปด้วยความวุ่นวาย และมีนักเรียนลงทะเบียนเรียนจนเต็มในชั่วพริบตาซูเฟยแนะนำว่าหลักสูตรของซูจีควรจะรับนักเรียนให้เข้ามามากขึ้น แต่ซูจีไม่เห็นด้วยและตั้งเพดานเอาไว้ที่สามสิบคนอยู่เสมอ จริง ๆแล้วในความคิดของเธอ การรับนักเรียนจำนวนสามสิบคนนั้
