ลี่เสวี่ยค่อนข้างแปลกใจเมื่อเห็นท่าทางของหลิงเฟิงเธอคิดในใจว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อวานเขาเพิ่งจะโทรศัพท์มาหาเธอด้วยความอวดดีแล้วทำไมตอนนี้ถึงมีท่าทีแบบนี้ได้?“ผู้จัดการหลี่ ผู้จัดการหลี่โปรดนั่งลงก่อน โอ้ เป็นเกียรติจริง ๆ ที่ผู้จัดการหลี่มาที่นี่และตอบรับคำเชิญทานอาหารร่วมกันกับผม นั่นทำให้ผมรู้สึกภาคภูมิใจมาก ๆ!”เมื่อกล่าวดังนั้นหลิงเฟิงก็รีบผายมือเชิญให้เธอนั่ง“ผู้อำนวยการหลิง ไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนั้นหรอกค่ะ…..”หลี่เสวี่ยเหลือบมองชิซินที่อยู่ข้าง ๆ คิดในใจว่าวันนี้พระอาทิตย์คงขึ้นทางทิศตะวันตกแล้ว หลิงเฟิงเปลี่ยนนิสัยของเขาไปขนาดนี้ได้ยังไงถ้าหากเธอจำไม่ผิดล่ะก็ หลิงเฟิงต้องการความสาวและความสวยของผู้จัดการหลี่ และต้องการใช้โอกาสนี้ข่มขู่ผู้จัดการหลี่ให้ทำบางอย่างแต่หลี่เสวี่ยไม่ใช่คนแบบนั้น เธอเป็นคนแข็งแกร่งและไม่คิดจะทำเรื่องแบบนั้นอย่างแน่นอนดังนั้นผู้อำนวยการหลิงคงจะไม่รู้สึกยินดีสักเท่าไหร่แต่มาวันนี้ผู้อำนวยการหลิงถูกปีศาจเข้าสิงมาหรือไงกัน?“มาเถอะ วันนี้ผมต้องขอโทษที่ทำให้ผู้จัดการหลี่ขุ่นเคืองใจก่อนหน้านี้ ผมขอรินไวน์แก้วนี้ให้ผู้จัดการหลี่เอง”เขาพูดขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นยืน และส่งไวน์สองแก้วให้หลี่เสวี่ยกับชิซินชิซินสายตาไวมาก เธอสังเกตได้ว่าเมื่อผู้อำนวยการหลิงยืนขึ้น ขาทั้งสองข้างของเขาดูไม่เป็นธรรมชาติเท่าใดนักและเมื่อเขานั่งลง เขากลับไม่กล้าลงน˺าหนักเต็มแรง แต่ค่อย ๆ วา
