ป็นคนติดพ่อ!”“ไม่ใช่!”ทั้งคู่เถียงกันอยู่นาน และท้องของชางลั่วก็ส่งเสียงประท้วงออกมาเธอหน้าแดงด้วยความเขินอาย“เฮ้… นานาน้อย ฉันหิวแล้ว.. .ที่ห้องของพี่ฉินเฉาของเธอมีอะไรกินบ้างมั้ย…..”“น่าจะมีนะ พี่ฉินเฉาของฉันทำอาหารเก่งมาก ให้เขาทำอาหารเช้าให้พวกเรากินดีกว่า”“เฮ้ พี่ฉินเฉาของฉันเหรอ…..”“ก็ ก็เขาคือพี่ฉินเฉาของฉันนี่นา…..”หลี่นากลัวนิดหน่อย“จ้า ๆ พี่ฉินเฉาของเธอ ฉันไม่แย่งเธอหรอก”ชางลั่วยิ้ม ท่าทางของหลี่นาดูตลกมาก เธออดไม่ได้ที่จะเข้าไปหยิกเอวของชางลั่ว “ยัยตัวแสบ เธออย่ามายิ้มนะ!”“เอาล่ะฉันไม่ยิ้มแล้ว… แต่บอกพี่ฉินเฉาของเธอให้ทำอาหารให้หน่อยสิ… ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว… สวรรค์ เมื่อคืนฉันเอาแต่ดื่มจนเมาแต่ยังไม่ได้กินอะไรเลย…..”“ยัยหมู แล้วเธอจะกินอะไรล่ะ…”หลี่นาเพิ่งจะพูดออกไป เสียงท้องร้องของเธอก็ดังขึ้นมา