งเบลล์ก่อนจะเริ่มต้นสงครามที่แสนดุเดือดกลางดึกหลงเบลล์พยายามจะขึ้นไปอยู่ด้านบนหลายต่อหลายรอบ แต่ก็ถูกฉินเฉาโค่นลงมาท้ายที่สุดเธอก็ทำได้เพียงกัดปากนอนหน้าแดงก˹าอยู่บนโต๊ะ และยอมรับความปรารถนาของฉินเฉาที่มีต่อเธออย่างไรก็ตามฉินเฉายังไม่ลืมธุระของเขา หลังจากเสร็จสิ้นสงครามที่ดำเนินมากว่าหนึ่งชั่วโมง เขาก็ยอมปล่อยหลงเบลล์ไปในที่สุดในตอนนี้หลงเบลล์ไม่ได้โวยวายอีกต่อไป เธอขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉาราวกับเป็นลูกแมวตัวเล็ก ๆ“จะว่าไปแล้วที่นายท่านฉินมาหาฉัน นอกจากจะต้องการปลดปล่อยแล้วยังมีเรื่องอะไรได้อีก”มือข้างหนึ่งของหลงเบลล์ถือบุหรี่ 520 เข้าปาก ก่อนจะมองฉินเฉาอย่างมีเสน่ห์ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องสูบบุหรี่ แต่ผู้หญิงบางคนในยามสูบบุหรี่ก็ดูสง่างามมากหลงเบลล์อยู่ในประเภทนั้น“ปลดปล่อยอะไรล่ะ!”ฉินเฉาลูบบั้นท้ายที่อ่อนนุ่มของหลงเบลล์ “พูดเหมือนกับว่าฉันเป็นสัตว์อย่างนั้นแหละ”“หืม แล้วไม่ใช่เหรอ?”หลงเบลล์ยิ้มบาง ๆ “ถ้าไม่ใช่เพราะเสี่ยวชวนต้องไปเมืองตงชวนนายท่านฉินจะมาหาฉันได้เหรอ? ตกลงว่ามีเรื่องอะไร”“โอเค ฉันพูดแล้ว”ฉินเฉารู้ดีว่าเขาปิดบังความจริงต่อหลงเบลล์ไม่ได้ สาวน้อยคนนี้เป็นคนฉลาดมาก“เธอเคยได้ยินชื่อหลิงเฟิงหรือเปล่า?”“หลิงเฟิง? ฉันต้องเคยได้ยินชื่อนี้อยู่แล้ว”หลงเบลล์พยักหน้า “เขาเป็นผู้นำในเมืองซู่หนานแห่งนี้ หลายคนในสมาคมต้าฉินของเราอาจจะยังไม่รู้จัก ตอนนี้หลิงเฟิงกำลังดูแลรับผิดชอบเรื
