ี่เสวี่ยทันที เสื้อเชิ้ตที่ไม่หนามากนักเปียกไปทั้งตัวเค้าโครงหน้าอกของหลี่เสวี่ยปรากฏต่อหน้าต่อตาฉินเฉาแต่สาวสวยคนนี้ยังไม่ทราบ เธอดื่มมากเกินไปจนไม่รู้สึกอะไรแล้ว“มาสิมาคุยกัน… อืม… ทำไมถึงเธอถึงเซไปเซมาแบบนั้นล่ะ ฉันไม่อนุญาตให้เซ ไม่ได้ยินเหรอ อย่ามาเขย่าดวงตาของฉัน!”หลี่เสวี่ยกล่าวก่อนจะโยนหมอนออกไป และเข้าไปคว้าตัวฉินเฉา“อืม… แบบนี้ก็ไม่สั่นแล้ว….. เอาล่ะ… ฟังฉันนะ…..”ฉินเฉารู้สึกถึงความนุ่มของหน้าอกหลี่เสวี่ยได้ทันที ร่างทั้งร่างพลันแข็งขึ้นมาเล็กน้อยนี่ นี่คือกำไรที่หลี่เสวี่ยให้เขาใช่มั้ย?“อืม… ที่จริงแล้ว… ฉันอยากจะล้มเลิกกิจการ….. จากนั้นก็หางานที่ได้ค่าจ้างทั่วไปมาใช้จ่ายในแต่ละวัน…..”น˺าเสียงของหลี่เสวี่ยนั้นนุ่มนวลขึ้นมา ถึงแม้ว่าเธอจะเมาแต่เธอก็ไม่พูดออกมาพล่อย ๆฉินเฉาเองก็เงียบ เธอกอดเขาเอาไว้และเขาเองก็กำลังฟังเรื่องที่เธอพูดหลังจากที่เธอดื่มมาจนเมา“ฉันเกลียดความรู้สึกนี้… ทุกวันฉันต้องแบกโลกทั้งใบและพยายามอย่างหนัก…บางครั้งฉันก็ร้องไห้ออกมา ฉันเหนื่อยมาก ฉันอยากจะยอมแพ้ให้กับทุกอย่าง…..”หลี่เสวี่ยกล่าว ฉินเฉารู้สึกว่าหลังของเขาชื้นขึ้นมาเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้กำลังร้องไห้“แต่… ถ้าเป็นแบบนั้นฉันก็จะโดนคนมาดูถูก….. อืม… พวกเขาบอกว่าฉันเป็นตัวซวยที่ฆ่าสามีของตัวเอง… ฉันไม่ใช่ตัวซวย ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอ ถึงแม้ว่าจะไม่มีผู้ชาย ฉัน ฉันเองก็ทำได้เหมือนกัน! หลิงเฟิงที่สมคว