“นั่น… ถึงแม้ว่ามันจะผ่านไปหลายเดือน แต่พวกเราจะทำต่อมั้ย?เรื่องที่พวกเรายังทำไม่จบน่ะ?”ฉินเฉากับชิซินเดินไปตามทางเท้าด้วยกันเพื่อจะกลับบ้านเหมือนกับครั้งก่อนหน้านั้นเมื่อผ่านขอบถนนตรงนั้นและเห็นม้านั่งที่คุ้นเคย ฉินเฉาเลยอดถามออกมาไม่ได้“ไปให้พ้นเลย! สาวสวยจมูกใหญ่คนนี้กำลังเดือดปุด ๆ แล้ว!”ชิซินกลอกตาใส่ “ครั้งก่อนที่ฉันเกือบจะถูกนายเอาเปรียบ ผู้หญิงคนนี้ต้องโดนทำร้ายอยู่ในนรกมาสองสามเดือน! ครั้งนี้ก็ลืมมันไปเถอะ!ยิ่งกว่านั้นพวกเราต้องขีดเส้นกันแล้ว! พวกเราเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีเป็นเพื่อนที่ดี ไม่ใช่คนรักลับ ๆ! เหอะ ฉันไม่อยากจะเป็นหวานใจตัวน้อยของนายแบบฝาตั่วหรอก!”“เฮ้ ๆ …..”ฉินเฉาอดถูจมูกไม่ได้ “พูดอย่างกับฉันเป็นเพลย์บอยอย่างนั้นแหละ”“นายคิดว่านายไม่ใช่หรือไง!”ชิซินมองฉินเฉาตาโต “นายน้อยฉินของพวกเรา พ่อนักบุญแห่งความรู้สึก พ่อปรมาจารย์แห่งดอกไม้งาม! นายรู้หรือเปล่าว่าตั้งแต่ที่ฉันเจอนาย ข้างกายนายก็ดูจะไม่ขาดผู้หญิง! แล้วที่นายบอกว่านายไม่ใช่นายน้อยดอกไม้ใครจะไปเชื่อกัน? แต่ฉันก็ไม่แน่ใจนักหรอกว่าจะไม่มีใครเชื่อ เพราะฉันต่างจากฝาตั่วตรงที่สมองฉันดียังไงล่ะ!”“เธอกำลังหมายความว่าฝาตั่วโง่อยู่สินะ…..”“ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น ฝาตั่วเธอแค่ยังไม่โต ปีศาจสาวน้อยตนอื่นในนรกที่ยังไม่เคยได้สัมผัสอะไร ก็โดนนายหลอกให้วิ่งวนไปมาไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม แต่ฉันต่างออกไป ผู้หญิงคนนี้อยู่ในมหาวิทย
