“ฉันคือปีศาจที่ควบคุมดวงวิญญาณ ฉันก็เลยใช้กลอุบายเล็ก ๆน้อย ๆ เพื่อมาเกิดเป็นดวงวิญญาณใหม่บนโลกมนุษย์ ถึงได้มาอยู่ต่อหน้าคุณลุงแบบนี้ไง”หานปิงดื่มรูทเบียร์และกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “จะว่าไปก็มีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้น เบลเซบับต้องการที่จะเข้ามาอยู่ในร่างกายของฉันจึงส่งปีศาจมาจัดการ หลังจากกลับชาติมาเกิดวิญญาณของฉันจะหลับใหลไป แต่ปีศาจตนนั้นดันมากระตุ้นฉัน พอกลืนกินมันไปแล้วฉันก็เลยตื่นขึ้นมา แน่นอนว่าที่ฉันเข้าใกล้คุณลุงนั้นฉันไม่ได้ต้องการดวงวิญญาณของคุณลุงเลย”“น่าเสียดาย ที่ฉันยังมีเรื่องสงสัยกับคำพูดของเธออยู่อีกมาก”“พูดกับเจ้านายของฉันด้วยความเคารพหน่อย”เมฟิสโต้กำลังยิ้มในขณะที่กำลังจ้องฉินเฉา เมื่อเขาได้ยินสิ่งที่ฉินเฉาพูดเขาก็รู้สึกไม่ค่อยดีนัก“ไม่เป็นไร ฉันชินแล้วล่ะ”หานปิงจับมือเมฟิสโต้และพูดเบา ๆ ว่า “คุณลุงหยาบคายแบบนี้ตลอด”“ฉันก็เลือกคนน่า”ฉินเฉานั่งมองสาวน้อยผมทองที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยแววตาที่ลึกซึ้ง “หานปิง ตอนนี้ฉันไม่เข้าใจเธอเลย ตอนที่ฉันเจอเธอครั้งแรกเธอยังเป็นนักเรียนในโรงเรียนพยาบาลธรรมดา ๆ เท่านั้น บางครั้งก็ดูเหมือนอยากจะเล่นสนุกอยู่ตลอดเวลา แต่หลังจากนั้นฉันก็มารู้ว่าเธอเป็นปีศาจ ตั้งแต่วันนั้นมาฉันก็รู้สึกว่าเธอไม่น่าไว้ใจ แล้วตอนนี้ยัง…..”ฉินเฉาถอนหายใจยาว “ฉันไม่คิดว่าเธอจะเป็นแอสทารอธ”“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าฉันไม่ใช่มาตั้งแต่แรกนี่”หานปิงกะพริบตาใส่ฉินเฉา “แค่คุณลุ
